LOGBOEK

Januari 2003:

In januari besluiten we om ons te gaan oriënteren voor een huisje in Tsjechië. Met name voor de wintersport gaan we elk jaar naar Tsjechië maar we hebben er ook goede herinneringen aan een zomervakantie. We nemen contact op met Tsjechië Totaal, die ervaring met onroerend goed transacties in Tsjechië hebben. Je kunt als particulier geen onroerend goed kopen in Tsjechië en moet eerst een S.R.O. (een soort B.V.) oprichten die vervolgens het onroerend goed aanschaft. Bij Tsjechië Totaal zoeken we een aantal panden uit die we in de week dat we op wintersport gaan graag willen bezichtigen. De afspraken worden gemaakt en op 21 februari zullen we 2 panden ten zuiden van het ertsgebergte gaan bekijken, de 22e nog 3 panden in de Šumava en op de terugweg op 1 maart nog een laatste huisje.

Februari 2003, huizen kijken in Tsjechië:

Eindelijk is het zover dat we op wintersport gaan en de door ons uitgezochte huisjes gaan bekijken. We komen na een reis van 8 uur keurig op tijd op onze afspraak. Het eerste huisje is het huisje dat we later ook gekocht hebben. Er ligt volop sneeuw en het is prachtig weer.

Ons "Chata" in de winter. De tuin in de winter. Het Skalkameer in de winter.

Een nadeel is dat er bij het huisje geen stromend water is en er een nieuwe waterleiding of eigen bron aangelegd moet worden. Verder zijn er, behalve de enorme spinnen in de kelder dan (die ik ook echt niet ga bekijken, brrr), weinig serieuze minpunten aan dit huisje. Het ligt heel mooi: in een rustiek klein dorpje vlakbij het Skalkameer. Vooral de ligging bij het meer vind ik een pluspunt want dat zal vooral zomers fijn zijn. Daarnaast is het gemakkelijk te bereiken en de staat van onderhoud is redelijk tot goed. Eigenlijk ben ik vanaf het eerste moment dat ik dit dorpje en dit huisje zie al verkocht. De vriendelijke en gezellige sfeer die er van uit gaat heeft mij meteen al te pakken.

Het tweede huis dat we zien valt tegen. Het is niet vrijstaand en te klein. Daarbij komt dat we het niet van binnen kunnen bekijken. De volgende dag zien we in de "Šumava", het zuiden van Tsjechië, nog 3 panden. Er moet echter aan allemaal nog veel gebeuren hetgeen wij niet zo zitten en ook niet zelf kunnen. Ook is de reisafstand een stuk langer. We besluiten van deze huizen af te zien.

Het laatste huisje zien we op de terugweg van onze wintersportvakantie (nou ja, sport is niet helemaal juist. Nadat ik op de eerste skidag mijn hand breek valt er weinig meer te sporten). Het is een heel klein huisje, wel in goede staat maar de ligging vinden we minder fraai maar we vinden het eigenlijk te klein. We houden het nog wel even in gedachten maar besluiten uiteindelijk om een bod uit te brengen op het eerste huisje dat we gezien hebben en dat ik niet uit m'n hoofd kan zetten. Na een aantal dagen heen en weer gebel etc. worden we het eens met de verkopende partij. Nu moeten we weer naar Tsjechië om bij de notaris handtekeningen te zetten om de S.R.O. op te laten richten. Het totale traject zal zo'n 2 maanden in beslag gaan nemen.

Bezoek Maart 2003, naar de notaris in Tsjechië en nog een keer kijken.

Eind maart rijden we op zondag naar Karlovy Vary nadat we eerst naar "ons" huisje zijn gereden. We reden er zonder te verdwalen naar toe in zo'n 7 1/2 uur. Het is schitterend weer en in de stralende zon ziet het er nog leuker uit dan in de sneeuw. We staan even heel erg in de tuin te genieten van de heerlijke zon die op dat moment in Nederland nog ver te zoeken was. Hier is het bijna 20 graden en zo heerlijk. En dan te bedenken dat het nog maar eind maart is.

Ons huis eind maart zonder sneeuw. Ons huis eind maart zonder sneeuw. Binnen, maart 2003.

In het dorp zijn al veel mensen bezig met hun tuin etc. Nadat we de nodige foto's hebben gemaakt gaan we naar onze afspraak. Daarna rijden we naar Pension Anastazis in een buitenwijk van Karlovy Vary. In het pension krijgen we overigens een complete verdieping tot onze beschikking met alles erop en eraan van magnetron tot wasmachine! Maandagochtend staan we bij de notaris waar we de volmachten tekenen zodat zij de S.R.O. kan gaan oprichten. We maken kennis met onze jednatel en openen een bankrekening voor onze S.R.O. Alles bij elkaar neemt dit een paar uur in beslag en vervolgens rijden we terug naar "ons" huisje waar we met de makelaar nog een keer binnen kijken, bouwtekeningen krijgen en van alles opmeten en noteren. Maandagavond zijn we weer terug en nu kan het lange wachten gaan beginnen.....

Bezoek van 31 mei tm 3 juni 2003:

De overdracht liet langer op zich wachten dan we hoopten maar uiteindelijk is dan toch alles rond. Verzekeringen, kadastrale gegevens en het tekenen en vertalen van het koopcontract. Op 31 mei was het zover: we gingen voor de eerste officiële maal als huiseigenaren naar Tsjechië. De reis viel nogal tegen, ook de Duitsers hadden blijkbaar vrij met Pinksteren (helaas). Na een rit van bijna 11 uur zijn we dan eindelijk 's avonds om 22.45 uur bij ons huisje. We herkennen het eerst niet eens want er staat een meter hoog gras en onkruid rondom. Oef, dat valt even tegen. De vorige eigenaar komt ons de sleutels brengen en het e.e.a. uitleggen. Tja, dat gras.... daar konden zij zogenaamd niets aan doen maar er is vast wel iemand die ons erbij wil helpen. Dat moet ik de volgende dag maar bij het plaatselijke pension vragen. We maken de bedden op en gaan slapen, ik ben helemaal gesloopt van de reis en heb ook meteen last van het gras en het onkruid, jeukende ogen, neus en benauwd. Snel slapen en morgen maar verder kijken. Overigens is het wel jammer dat we geen foto's hebben gemaakt van onze tuin in deze staat.

De inrit met parkeerplaats Het balkon van de achter slaapkamer Een deel van de badkamer

Zaterdagochtend 1 juni staan we om 09.00 uur op, we hebben een hoop te regelen. In ieder geval een motor maaier o.i.d. aanschaffen voor het gras. Nadat ik zo'n beetje elke Tsjech in de omgeving heb aangesproken of iemand ons kan helpen met het gras maaien, krijg ik van een vriendelijke buurman een oude zeis te leen. Daar wordt meteen mee aan de slag gegaan. Het is inmiddels zo'n 30 graden en prachtig weer. We kopen in Cheb een motormaaier en wat andere dingen die we nodig hebben en 's middags vinden we via een dame van het plaatselijk restaurant een man die het gras wel voor ons wil maaien. Zijn vrouw en hij zijn heel vriendelijk en hij haalt een machine en 2 uurtjes later is het gras eraf. Poeh, dat scheelt zeg. Vervolgens gaan we er met de motormaaier overheen en ziet het er weer piekfijn uit. Ik heb gelukkig bij de apotheek een (erg heftig) goedje gehaald tegen de allergie. Het helpt in ieder geval wel. De rest van de dag zijn we bezig met oude spullen van de vorige bewoners uitzoeken en weggooien, huis luchten en 2 jaar spinnenwebben en andere zooi stofzuigen. Het huis zit echt helemaal vol met spinnenwebben. De spinnen zijn, op twee na dan, gelukkig nergens te zien (dat zegt natuurlijk niets, maar toch...). We hebben nog geen stromend water en halen water uit het meer om het toilet door te spoelen. We hebben jerrycan's van huis meegenomen om te drinken, wassen, schoonmaken, koffie zetten etc. Het is net luxe kamperen. 's Avonds zien we vuurwerk boven het meer. 

Zondag 2 juni. We worden wakker en de zon schijnt alweer heerlijk. Het is er behalve de zingende vogels heel stil 's morgens, je bent echt in de natuur. Aan het einde van de ochtend zien zowel tuin als huis er best goed uit. Inmiddels is het redelijk schoon, troep is opgeruimd en de tuin is ook weer netjes. De man die het gras gemaaid heeft wil onze tuin wel bijhouden en het huis in de gaten houden als we er niet zijn. Prima! We drinken wat met hem en zijn familie. Het weer is heerlijk en genietend met een drankje op onze veranda weten we weer waarom we Tsjechië en dit huis zo leuk vonden. We gaan nog even naar Frantiskovy Lázne, een mooi kuurplaatsje in de buurt waar we nog wat winkelen en ijsjes eten. Daarna weer verder met opruimen, poetsen en boenen. 's Avonds gaan we eten in het restaurant dat vlakbij ons huisje ligt. We hebben inmiddels met al aardig wat mensen contact gemaakt en we spreken af dat we in juli uiteraard weer te gast in het restaurant zullen zijn.

Maandag 2 juni. We staan weer vroeg op want we moeten nog naar Karlovy Vary om een sleutel weg te brengen voor onze "jednatel". Dit kost alles bij elkaar toch zo'n 2 1/2 uur. Om 12.30 uur rijden we uiteindelijk weg uit Tsjechië. De terugreis verloopt goed (heeeel anders dan op de heenweg dus) en we zijn om 21.00 uur 's avonds thuis. Het volgende bezoek aan ons huis in Tsjechië zal rond 23 juli zijn, we zijn benieuwd hoe het dan weer is.

Frantiskove Lazne centrum Frantiskovy Lazne Frantiskovy Lazne

Juli/Augustus 2003. Zomer(klus)vakantie:

Terwijl ik mijn website aan het bijwerken ben overvalt me, alweer, het gevoel van heimwee naar Tsjechië. Sinds de afgelopen zomervakantie krijg ik elke keer als ik naar mijn bureaublad kijk en de foto van ons huisje zie, last van heimwee. Het was ook zo heerlijk de afgelopen vakantie.

We hadden een voorspoedige heenreis, we waren niet al te gehaast opgestaan en reden om ca. 10.00 uur weg van huis. In Duitsland zijn we twee keer gestopt, bij elkaar zo'n 5 kwartier en 's avonds om iets voor zevenen waren we ter plekke. Het weer was goed en de tuin zag er keurig verzorgd uit. Er stond een container naast het huis met ongeveer 1100 ltr. water omdat we nog geen waterleiding of bron met pomp hadden. Ook dit was door onze "tuinman" geregeld i.s.m. Tsjechië totaal. We bleken ook een nieuwe elektriciteitsmeter te hebben en de kapotte afvoer was keurig vervangen. Nadat we onze spullen naar binnen hadden gesleept gingen we eens even lekker genieten van het heerlijke weer en de prachtige omgeving. Alles is nu heel groen en de aalbessenstruik in de tuin zit vol rijpe besjes. De perenbomen hangen ook vol maar de peertjes zullen pas in september of oktober rijp zijn. De eerste paar dagen genieten we van het relaxte vakantiegevoel ondanks dat we weten dat we ook moeten klussen. Helaas is de tweede dag de container met water gaan lekken en staat hij gevaarlijk scheef op zijn wieltjes. We zijn bang dat hij omvalt en het water loopt er steeds sneller uit. Daar gaat onze vakantievoorraad water.... Het blijkt dat de container maar 450 kg aan gewicht kan hebben. Nu weegt 1100 liter water echter ietsje meer. Dus snel een aantal water tonnen gekocht in Cheb en daar hebben we vervolgens zo'n 600 liter water in overgebracht. Ook alle emmers, tonnen en pannen die we al in huis hadden hebben we met water gevuld om de container te ontlasten. Pfft, dat was wel even stress maar na een paar uur zweten is het probleem verholpen. Onze tuinman zal langskomen om te kijken wat er aan de hand is en ook ons contactpersoon uit Tsjechië komt vrijdag om even bij te praten en te kijken hoe alles er voor staat. Beiden zijn druk voor ons bezig om stromend water te regelen middels een eigen bron en pomp.

Keuken voor Keuken na Gang voor Gang na

Uiteraard klussen we bijna dagelijks: beitsen, zeil leggen, schilderen, schuren, plamuren enz. enz. Naar de "Baumax", een grote bouwmarkt in Karlovy Vary, breng ik een groot deel van de laatste maandsalarissen. We nemen zoveel mogelijk klusmateriaal mee maar vergeten natuurlijk toch steeds weer iets. Ik had natuurlijk ook een briefje mee kunnen nemen, inderdaad. Aan het einde van de vakantie leggen ze bij de "Baumax" een rode loper uit als ze een Bordeaux rode Renault Laguna uit Nederland aan zien komen rijden (......), zo vaak zijn we er geweest en zoveel hebben we besteed. Maar we zijn echt heel erg opgeschoten. De keuken is ontzettend opgeknapt net als de buitenboel en de kozijnen. Alles staat weer vers in de beits en verf! Overigens is het toch wel heel anders om je vakantiehuis op te knappen dan je normale woonhuis in Nederland (waar we consequent alles zolang mogelijk uitstellen). Ik heb in Tsjechië heerlijk in bikini in 35 graden staan beitsen en ik vond het nog leuk ook! Binnen is een deel van de muren gewit, vensterbank gemaakt, gaten gedicht en is er bij alle ramen en deuren isolatieschuim aangebracht. Er zijn extra lampen binnen en buiten gemaakt. De bovenverdieping, het trapgat en de badkamer bewaren we voor de volgende keren. Boven is het alleen een kwestie van de muren verven want daar zit nu bloemetjes behang op dat we zelf niet uitgekozen zouden hebben.

Grote slaapkamer

Verder hebben we natuurlijk ook echt vakantie. We lezen (of eigenlijk: ik lees), spelen crocket in de tuin en gaan (bijna) elke dag zwemmen. Meestal gaan we naar een camping, "Kamp Karel", aan het Jesenice meer dat ongeveer 10-15 minuten bij ons vandaan is. Er is daar een leuk strandje en een midgetgolf baan. Het water in het meer is heerlijk van temperatuur en we amuseren ons er prima. We zijn, zoals bijna steeds, de enige Nederlanders tussen de Tsjechen en een enkele Duitser. We zijn ook twee keer naar een Aquapark in Klasterec nad Ohri geweest. Het is ca. een uur rijden maar zeer de moeite waard. Mijn ouders en tante komen voor 4 dagen langs om ons huisje en Tsjechië voor de eerste maal te zien. Ook zij zijn positief verrast over het land, de cultuur, de mensen etc.

De 128 mtr. lange glijbaan in Aquapark Kraslice Karlovy Vary

Uiteraard bezoeken we ook kastelen in de omgeving: Hrad Cheb, Hrad Loket (super!) , Hrad Vildstejn en Hrad Seeberg. Verder brengen we een bezoek aan Karlovy Vary, de bekende kuurstad. Deze stad is schitterend, de colonnades zijn prachtig en je ziet er geen enkel papiertje of sigarettenpeukje op de grond. Dat is wel anders dan bij ons. Om de paar honderd meter borrelt er (warm) bronwater uit de geneeskrachtige bronnen waar je uit kunt drinken. De meeste mensen hebben een speciale porseleinen beker met een handvat dat tevens een soort rietje is waar ze het bronwater uit drinken. We hebben ook twee keer een gebied bezocht waar je 's winters kunt skiën om vast te kijken of dat gemakkelijk te bereiken is. We bezoeken het beschermde moeras/natuurgebied "Soos" met zwavelbronnen en bijzondere flora en fauna. We lopen een wandelroute naar de (mini) vulkaan "Komori Hurka", die op zo'n 4 km. van ons huisje ligt. Aan het einde van de vakantie brengen we, na een ontbijt met taart in het restaurant, een bezoek aan een vioolbouwer. Die probeert ons nog "ein Meisterstück" van enkele duizenden euro's aan te smeren. Niet dus!

Plafonschildering in Hrad Vildstejn Kerk in Skalna Goethe op de vulkaan "Komori Hurka"

We gaan een dag later naar huis dan we gepland hadden, het was ook zo heerlijk. Op 2 dagen na hebben we prachtig weer gehad met een gemiddelde temperatuur van zo'n 32 graden, heerlijk. Ik had nog wel 3 1/2 week kunnen blijven maar de plicht roept. De planning is dat we in de hersft weer gaan en we hopen dat onze bron en het water er dan zijn. Ons Tsjechische contactpersoon belooft ons dat ze dit gaat regelen voor ons en dat ik me er écht geen zorgen over hoef te maken. Ze is al druk bezig met offertes etc. De laatste avond nemen we afscheid van onze "tuinman" en zijn vrouw, die ons deze vakantie zo fantastisch geholpen hebben. Ik zal hen en ons huisje de komende weken erg missen. Tot oktober!

Oktober 2003:

Op 1 oktober krijg ik een e-mail uit Tsjechië: onze bron is aangelegd!!! Nu moeten de leidingen naar het huis getrokken worden en de boiler vervangen worden. We hopen dat het voor onze komst klaar is en anders zal het vast wel voor de winter geregeld zijn. Wij zijn hier heel blij mee en kunnen niet wachten om te gaan kijken hoe het er voor staat en of we water uit de kraan gaan krijgen!

Op 13 oktober komen we na een supersnelle reis van 7 1/2 uur (met 2 stops) aan het einde van de middag aan bij ons huisje. Het is alweer mooi weer, volop zon maar wel fris, overdag zo'n 6°c a 7°c. Inderdaad is er een bron in de tuin maar de aansluiting naar het huis is er nog niet, jammer. De voorkant van het huis zit onder de bagger van het boren voor de bron. Daar waren we al voor gewaarschuwd en eerlijk gezegd valt het me nog mee. Tot mijn verbazing echter staan er geen tonnen water voor ons klaar terwijl dat ons dat toch echt beloofd was. Dan onze tuinman maar bellen en hopen dat hij ons kan helpen. Zijn vrouw en hij zijn gelukkig thuis en binnen 5 minuten hebben we een paar tonnen water, kolenbriketten en hout voor de kachel.

De achterkant van "Hrad Seeberg" in Ostroh De open haard De bron in de tuin

Het is echt super dat deze mensen zo behulpzaam zijn. We zijn hen erg dankbaar. Zij breit zelfs in deze week nog echte warme Tsjechische sokken voor ons, bakt appeltaart en maakt schalen met "Chlebicek", een soort stokbrood achtige plakjes brood, belegd met allerlei lekkers zoals kruidenkaas, ei, tomaat, worst, augurk etc. Ze verwennen ons gruwelijk. Ook aan drank (citroen wodka èn bier èn koffie tegelijk) ontbreekt het niet. Uiteraard krijgen ze andersom natuurlijk ook wel wat van ons, maar toch. Ook de communicatie gaat steeds beter en we leren weer wat meer over Tsjechië en zij over Nederland.

Het Skalkameer

Hoewel het pas half oktober is vriest het 's nachts al behoorlijk, het is elke nacht ca. -5° C. We zijn blij met het extra convector kacheltje dat we gekocht hebben (ja, bij de Baumax) en af en toe op de bovenverdieping aanzetten. Het vreet helaas wel stroom. Verder voldoen de kolen/hout kachel en de open haard prima en de laatste leent zich ook uitstekend om marsh-mellows boven te roosteren. Elke ochtend is het gras bevroren en wit en stijgt er damp op van het meer dat er stil maar schitterend in de zon bij ligt, diverse foto's waard. Later horen we dat het in het Reuzengebergte zelfs al heeft gesneeuwd! In onze regio valt de eerste sneeuw meestal in november en in december vriest het een graad of 10.

Dorp in de herfst

We gaan deze week naar Karlovy Vary waar ik een verkeersboete krijg. De agente zegt mij dat ze me maximaal 1000 kronen boete mag geven maar na mijn reactie "wie viel???" zegt ze dat 500 kronen dit keer genoeg is. En dat voor 3 minuten fout parkeren omdat ik zo nodig bonbons moest kopen. Zonde hoor. We bezoeken ook het Becherovka museum waar we het verhaal van het ontstaan (als medicijn) van deze kruidenlikeur te zien en te horen krijgen. We zien de kelders met de enorme vaten, zien de antieke flessen en etiketten en krijgen 3 verschillende soorten likeur te proeven: Limet, Rapid en de originele Becherovka die ik toch het lekkerste vind. Als we later door de stad lopen kopen we een speciaal porseleinen kannetje waarvan het handvat tevens een rietje is. Deze kannetjes vul je bij de diverse warme bronnen met mineraalwater die de stad rijk is. De temperatuur van het water ligt tussen de 56°c en 65°c en smaakt zout en soms naar ijzer. Lekker vinden we het in ieder geval niet maar het schijnt erg gezond en heilzaam te zijn. Er lopen continue mensen af en aan om met de speciale kannetjes water uit de bronnen op te vangen en te drinken, heel apart. We gaan nog even op bezoek in het Richmond hotel waar ons contactpersoon zich uitput in verontschuldigingen. Ze dacht dat we pas in november zouden komen en dat was dus de reden dat er geen water klaar stond. Ze verzekert ons dat in een paar weken alles helemaal klaar is en dat, wanneer we in december terugkomen stromend water en een werkende boiler etc. hebben. Ze belt dezelfde dag nog met onze tuinman. Hij gaat de boiler en de pomp regelen voor ons, waar hij, mede door zijn werk, genoeg verstand van heeft en gemakkelijk aan kan komen.

Uitzicht op Karlovy Vary

Verder bezoeken we "Hrad Seeberg" nogmaals, in de zomer was het al gesloten toen we er waren. Het valt enigszins tegen, het is veel nieuwer dan we dachten. Wat wel leuk is, is de tentoonstelling over (oude) Tsjechische industrie, kleding en bouwstijlen. Veel vakwerk boerderijen en prachtig beschilderde meubelstukken, porselein etc. Het trapgat wordt nog afgetimmerd, dat er meteen een stuk netter uitziet maar verder houden we het qua klussen wel voor gezien deze week. Ik neem wel de kussens van de banken mee naar huis om ze opnieuw te bekleden en ben ook van plan om nieuwe gordijnen te naaien. Zaterdagochtend nemen we weer afscheid van ons "Chata". We spreken met onze Tsjechische kennissen af dat we ze van nu af aan van te voren bellen als we komen. Ze beloven ons het huis warm te maken voor we aankomen etc. Iets om naar uit te kijken dus....

Kerst en oudjaar 2003:

Sneeuw op 22 december! De tuin Het dorp in de sneeuw

Op 21 december rijden we weer naar naar ons huis. In het Fichtelgebergte in Duitsland ligt wat sneeuw en onderweg hebben we een minuscuul sneeuwbuitje. Zodra we het Fichtelgebergte weer uit zijn lachen groene landschappen ons uit.... Daar gaat onze skivakantie. Een laatste check op internet gaf toch echt sneeuw aan op de pistes en dus blijven we optimistisch. We zijn om half vier bij ons huis dat, met groene half opengegraven tuin ons verwelkomt. De kachel is aan en er ligt 220 kg briketten en een half omgehakt bos om opgestookt te worden voor ons klaar. Onze Tsjechische vriend is weer zeer actief en vooruitstrevend geweest. Buiten is het een graad of 3 en binnen ca. 17. We stoken de kachel meteen flink op want uit ervaring weten we dat het 's nachts nogal eens koud kan zijn (en dat was het dan ook. -10 was 's nachts geen uitzondering!). De volgende ochtend is alles wit en de zon schijnt! Echt niet te geloven wat een mazzel, sneeuw!

Klinovec Bublava Bublava dorp

We gaan meteen spullen huren en vertrekken naar de piste. We proberen een piste in de buurt maar daar ligt echt nog te weinig sneeuw. Uiteindelijk skiën we 4 dagen bij Klinovec, een dag op Bublava en een dag bij Aš. We hebben de sneeuwkettingen hard nodig en ook ben ik blij met het ABS op mijn auto. Klinovec ligt op zo'n 1240 meter hoogte en daar is dan ook de beste sneeuw en de mooiste piste, het is alleen jammer dat het elke keer zo'n eind rijden is, het ligt ca. 5 kwartier rijden van ons huis. Dat ben ik dan ook wel een beetje zat aan het einde van de vakantie, maar we hebben er wel heerlijk geskied en prachtige zonsondergangen gezien!

Zonsondergang op Klinovec Zonsondergang op Klinovec Zonsondergang op Klinovec

Ons water is bijna klaar, alle leidingen liggen er, het drukvat en de pomp en een nieuwe boiler ook. Het water uit de bron is echter nog niet schoon genoeg maar via wat slangen, pomp en tonnen met water die dagelijks worden aangevuld hebben we na drie dagen dan toch water uit de kraan! Voor die tijd mogen we douchen bij een dorpsgenoot en vervolgens hebben we ons eigen warme water, heerlijk. We doen wel heel zuinig, douchen mag hooguit een paar minuutjes en dan weer stoppen zodat de ton niet leegraakt en de pomp verbrandt.

Sneeuwkettingen vereist op weg naar Klinovec Skiën op Bublava Sneeuw in het dorp.

Qua klussen hebben we de trap, trapgat etc. in de verf gezet en de treden bekleed. Het ziet er een stuk beter uit maar de laatste afwerking moet nog. Verder hebben we ook verder geklust in de keuken en wat kleine dingetjes in de badkamer. Eigenlijk willen we zowel de keuken als de badkamer helemaal vernieuwen maar het schip met geld komt nog steeds niet langsvaren, voorlopig doen we het er gewoon mee, tenslotte is alles er wel. Alle bekleding die ik in Nederland genaaid heb en de gordijnen passen prima, dat is ook al weer een kleine verbetering. Vlak voordat we weggaan laat mijn schat nog even een strijker ontploffen in de tuin waardoor er een barst in het slaapkamerraam springt. Dat ligt dus te wachten voor de volgende keer samen met het fatsoeneren van de tuin die vanwege het water half opengegraven ligt.

Eethoek Onze "Vanocni Stromecek" Skalkameer

We worden door onze vrienden verrast met een echte"vánocni stromecek" (een kerstboom) met versiering èn cadeautjes èn cukrovi (allerlei zelfgemaakte verschillende kerstkoekjes). We worden weer flink volgestopt met eten en drank. Op eerste kerstdag moeten we dan ook na in het restaurant gegeten te hebben ook nog bij hen Karper, salade, cukrovi etc. eten. Karper is een typisch Tsjechisch kerstgerecht en erg lekker. We zitten zo vol dat we nog een deel mee naar huis krijgen voor de volgende dag. Met oudjaar spreken we af in het restaurant, daar is de gehele plaatselijke bevolking aanwezig en er wordt live muziek gespeeld, net als met kerstmis. Het is ontzettend gezellig en ook hier wordt het eten en de drank af en aan gesleept. Er wordt gedanst, gezongen etc. en nadat om 0.00 uur het vuurwerk de lucht in is gegaan wordt er nog lang doorgefeest. Wij gaan om een uur of 3 slapen want ik wil de volgende dag naar Nederland rijden in niet al te brakke toestand....

Plaatselijk restaurant met live muziek Disco met oudjaar.

Februari 2004 :

Vanaf 21 februari hadden we een weekje vrij dus vertrokken we meteen weer naar Tsjechië. De reis ging alweer snel, er reed geen vrachtverkeer en de zuidelijke route bevalt erg goed. Deze weg is echt een stuk rustiger dan de A4 vanaf Kassel. Om 14.00 uur stonden we al bij de grensovergang en dus we hadden nog uitgebreid de tijd om boodschappen te doen. Ons "chata" is lekker warm als we aankomen, de kachel was op vrijdag aangemaakt door onze vrienden en ook is er weer water geregeld. Een grote container staat in de kelder. De tuin is bijna dicht en de struiken zijn gesnoeid. Het "bronwater" is bijna schoon genoeg om aangesloten te worden op de leidingen naar het huis maar voor de zekerheid krijgen we nu nog water op de ouderwetse manier via de container, tonnen en pomp. We skiën veel deze week en de pistes bij Klinovec zijn in supergoede conditie. Er ligt ca. 120 cm. sneeuw. Van de 5 dagen die we skiën, sneeuwt het 4 dagen en 1 dag hebben we prachtig zonnig weer.

De piste voor jezelf Op Klinovec Dit keer wel skiën en niets gebroken

Het is niet zo koud, een heel verschil met december toen onze tenen en oren eraf vroren. We kunnen echter geen dag zonder sneeuwkettingen. Tot aan Bozi Dar gaat het goed maar daarna glijdt de auto alle kanten op. Ik breek dit keer niets en heb alleen maar wat paarse en blauwe plekken van het vallen doordat een nog niet zo ervaren skister over mij heen probeert te skiën. We rijden nog een keer naar Marianske Lazne om de mooie panden te bekijken. Verder maken we natuurlijk veel sneeuw- en skifoto's.

Bomen zwaar van de sneeuw

In ons huisje zetten we de keuken in de "Fugenbunt", de voegen waren echt lelijk en zijn nu stralend wit (voor zolang als het duurt, want het blijkt met een keer vegen er net zo hard weer af te gaan....). We drinken van de door onze vriend gemaakte Slivovice (slechts 50% alcohol, valt volgens hem reuze mee) en krijgen de tip dat we zelf ook "Svestka" boompjes in onze tuin moeten zetten zodat we ook Slivovice kunnen maken. We hebben vetbolletjes voor de vogels meegenomen en we hebben daardoor de hele week een veranda vol met vogeltjes(poep), heel leuk. Ik heb nog nooit zoveel kool- en pimpelmeesjes en roodborstjes bij elkaar gezien.

Familie Mees eet zich vol Veranda en tuin De keuken in de Fugenbunt

Op vrijdagochtend blijkt het zo hard gevroren te hebben dat het water in de provisorische leiding bevroren is. Inmiddels vinden we dit niet meer echt erg, we zijn al best handig in het vinden van oplossingen voor dit soort ongemakken. 's Avonds is het probleem weer verholpen en hebben we weer water uit de kraan. We hebben de foto's van oud en nieuw meegenomen voor iedereen en dat is een succes. Mijn Tsjechisch gaat ook vooruit en hoewel het grammaticaal nog wel af en toe een zooitje is krijg ik toch veel complimenten, best leuk. We gaan nog een half dagje naar Marianské Lázne, om de mooie pandjes daar te bekijken. We rijden als we gaan skiën elke keer door Jachymov, een plaatsje met 2 gezichten: een groot deel is echt vervallen en verwaarloosd, het andere deel heeft net als de meeste andere kuurstadjes prachtige panden. Toch is de eerste aanblik helaas troosteloos. De kerk die tegen de omhoog gaande weg aan ligt biedt echter wel een mooie aanblik.

Pandje in Marianske Lazne Kerkje in Marianske Lazne Kerk in Jachymov

De week vliegt om en nadat we zaterdag nog skiën tot ca. 14.00 uur, rijden we daarna weer de grens over terug naar huis. Onderweg hebben we eerst zon maar daarna vreselijk weer: sneeuwbuien en mist, ik zie echt geen hand voor ogen achter het stuur. Ondanks dat zijn we rond middernacht weer thuis in NL en begint het aftellen naar de volgende keer Tsjechië.

De toren boven op Klinovec, ca. 1240 mtr. Prachtig uitzicht vanaf de bergen De weg naar de pistes

Klik hier voor de overige foto's van deze vakantie.

Mei 2004

De periode van 30 april tot 8 mei brachten we door in een prachtig groen Tsjechië. Op 1 mei 2004 is Tsjechië toegetreden tot de EU. Wij stonden op 30 april 's avonds om een uur of 10 bij de grens. Ik had voor we weg gingen geïnformeerd hoe het nou zat met de paspoorten vanaf 1 mei. Mijn paspoort verloopt binnenkort en eerder was er een regel dat je paspoort na vertrek uit Tsjechië nog 3 maanden geldig moest zijn. De ambassade vertelde me dat die regel vanaf 1 mei kwam te vervallen en tevens zou je vanaf die datum aan een Nederlandse identiteitskaart voldoende hebben om Tsjechië binnen te komen. Formeel was het natuurlijk nog geen 1 mei maar desondanks hoefden we voor het eerst niet te wachten bij de grens, werd er wat wazig naar de paspoorten gekeken, en konden we meteen doorrijden, mooi!

Koolzaadvelden op de weg naar ons dorp. Ons dorp

De eerste dagen waren redelijk tot mooi qua weer, later werd het elke dag iets slechter. Was het in het begin van de week nog zo'n 20 tot 25 graden, aan het einde van de week was het héél koud, zo'n 8 graden, en héél nat. Dat was natuurlijk niet zo leuk maar wel goed om productief te zijn in het huis. We hebben dan ook deze week over de gehele benedenverdieping laminaat gelegd, behalve in de badkamer natuurlijk. Het is enorm opgeknapt en we zijn er heel tevreden over.

Woongedeelte met nieuw laminaat en nieuwe bank Gang Woonkamer

Toen we aankwamen stonden er allemaal tonnen met "bronwater" voor de deur. We zagen het meteen al, de aansluiting is nog steeds niet gemaakt. Onder in de tonnen lag een laagje zand/modder en dus is het water nog steeds niet schoon genoeg om de buitenleidingen aan te sluiten op de leidingen in het huis . Ik kan er niet meer mee zitten, het zal wel een keer goed komen. De tuin zag er ook weer wat beter uit, struiken waren gesnoeid, er waren een aantal boompjes geplant en het grote gat dat gegraven was voor de waterleiding is inmiddels ook weer dicht.

Onderweg naar Cheb Uitzicht op Pomezi Skalkameer

De natuur is zonder meer op haar mooist in deze periode, alles is groen en overal bloeien bloesembomen en koolzaad. In de tuin bloeien vooral heel veel paardenbloemen, ongelooflijk hoe snel die uit de grond schieten als het regent! Zelf heb ik wat fruitbomen en rozenstruiken in de tuin gezet, ze waren er niet al te best aan toe dus wat dat betreft is die regen zo gek nog niet. Ik hoop dat m'n werk niet voor niets is geweest en dat alles toch aanslaat en in leven blijft. Dat blijft nog even afwachten tot het volgende bezoek.

De tuin Het huis

We hebben ook nog even snel Karlovy Vary bezocht. Helaas was het vreselijk weer, stromende regen en hooguit 13 graden. De geveltjes en de colonnades zijn er echter niet minder mooi om en de toeristen blijven toch wel komen, weer of geen weer. Het is er altijd druk en er lopen mensen af en aan naar de bronnen.

De tuin Het huis

Op 8 mei moeten we weer terug naar huis. Het afscheid nemen van Tsjechië en mijn huisje vind ik elke keer dat ik er ben moeilijker worden. Dit keer gaat het écht langer gaat duren dan de laatste paar keren tot het volgende bezoek en met zéér gemengde gevoelens rijd ik weg, ik wil elke keer heel graag blijven..... We gaan weer zonder problemen de grens over: geen rij wachtende auto's, dat is wel een vooruitgang. Het is rustig op de weg en we rijden redelijk vlot terug naar Nederland.

Pinksteren 2004

Namesti in Cheb Kolonada in Marianske Lazne Plafondschildering in de colonnade in Marianske Lazne

Vrij onverwachts was ik na een drietal vermoeiende weken het pinksterweekend in Tsjechië waar het heerlijk en echt bijkomen was. Het weer was prachtig, zonnig en warm. Ik heb voornamelijk de "toerist" uitgehangen, uitgerust in de tuin en niets in huis gedaan. Deze keer geen verder verslag van hoe of wat maar wel foto's/dia's van Klinovec, Karlovy Vary, Loket, Frantiskovy Lazne en Marianske Lazne.

Hrad Loket Russisch Orthodoxe kerk van Paulus en Petrus in Karlovy Vary Colonnade met fontein in Marianske Lazne

Diaserie 1 van pinksteren in Tsjechië. Diaserie 2 van pinksteren in Tsjechië.

Zomer 2004

En het werd zomer..... Na hard werken was er eindelijk de zomervakantie. Drie weken Tsjechië, wat een genot! Uiteindelijk werden het 3 weken en 1 dag omdat ik er nog een dagje bij gesnoept had door vooraf in het weekend en 's avonds te werken , waardoor we op vrijdag weg konden i.p.v. zaterdag. Dus 22 juli alles 's avonds ingepakt en in de auto geladen, last minute, maar onder druk pakt het toch het best in. Gelukkig is er inmiddels veel in ons huisje zodat niet alles keer op keer mee hoeft en alleen de kofferbak vol zit. Zelfs de hoedenplank hoef ik niet vol te stouwen. Vrijdag de 23e keurig om 07.15 afgereisd, maar een kwartiertje later dan gepland. Om half 4 rijden we ons opritje op. Het is een fijne rit geweest, heel rustig op de weg en in de auto. Dat laatste komt vooral doordat er dit keer geen oorlog is op de achterbank, erg prettig. Aan ons huisje hangen de bloembakken vol met bloeiende geraniums en andere plantjes. In mei heb ik de bloembakken gekocht en gevuld en in de tijd dat we weg waren heb ik ze uitgeleend aan onze Tsjechische vrienden. Nu hebben zij ze weer terug gehangen vol met moois. Ook in de tuin staan afrikaantjes, viooltjes en allerlei kleurige plantjes te bloeien. De rozen die ik in mei in de tuin heb gezet, staan in knop en op openspringen. Het ziet er vrolijk en gezellig uit en binnen 5 minuten voel ik me weer helemaal thuis. De schrik komt als we de deur opendoen: door het optrekkende vocht vanwege de laatste weken met alleen maar regen, is het laminaat in de gang uit gaan zetten en heeft een heuvellandschap gevormd, dat is echt balen zeg. Een leuke verrassing daarentegen is dat de muur tussen de keuken en de kamer, die een grote scheur vertoonde en enigszins verzakt was, door een stukadoor gerepareerd en gewit is. Dat ziet er echt heel fraai uit. Ik ben blij dat we zulke fijne mensen in Tsjechië hebben ontmoet die zoveel voor ons in orde maken. De tuin is helemaal dicht op het gat van de bron na en er groeit nieuw ingezaaid gras. Het water uit de bron is nog steeds niet schoon. We hebben gehoord dat dat soms wel tot een jaar kan duren. Dus blijven we toch nog een beetje primitief, wat ik eigenlijk best leuk vind, met een slang het water in tonnen doen. Dat moet dan een dag staan waarna het zand dat erin zit naar de bodem is gezakt. Vervolgens is het water schoon en helder en moet met emmers in de container in de kelder worden gegooid. Vanuit de container wordt het vervolgens naar het huis gepompt. Natuurlijk moeten we daardoor zuinig aan doen met het water, kort douchen etc., zodat de container niet te snel leeg is. Het heeft als voordeel dat je van al het gesjouw heel sportief blijft en meteen alle overtollige calorietjes van al het lekkere Tsjechische eten en drinken er weer af loopt.

Kasteel Orlik vanaf de Vltava Kasteel Orlik

De eerste avond eten we zoals altijd in het restaurant in ons dorp waar we hartelijk worden ontvangen door Zdenka, de cheffin. We eten lekker en nadat we de spullen hebben uitgepakt en de koffers hebben leeggemaakt rijden we 's avonds naar Marianske Lazne om in het donker naar de fontein met licht en muziek te kijken. Nou was het wel een gok tot hoe laat dat kon en ik kom tot de conclusie dat de laatste “voorstelling” om 22.00 uur is. We horen net de allerlaatste noot wegsterven als we de trappen naar de fontein oplopen…. We hebben dit keer iemand mee op vakantie die nog nooit in Tsjechië is geweest en daar maken we dankbaar gebruik van om alles nog eens goed te (laten) zien. Dus ook de bronnetjes in Marianske Lazne, ook al is het avond. Het bronwater dat we proeven is hier zo mogelijk nog viezer dan in Karlovy Vary. Als we terugrijden begint het verschrikkelijk te regenen en te onweren en we zien echt spectaculaire bliksemflitsen. Dat belooft wat voor de volgende dag.

Blatna Loket Naderend onweer

Omdat het de volgende dag inderdaad nog steeds hopeloos weer is, besluiten we om dan maar de door ons uitgezochte kastelen te gaan bekijken: Orlik en Zvikov. Dus in de auto en na 2 1/2 uur rijden en maar 1 keer verdwalen komen we bij kasteel Orlik aan. Vanwege een wat onhandige tijd voor een rondleiding kunnen we Orlik helaas niet van binnen zien. We gaan met een boot over de Vltava en de Otava naar Zvikov. Waar deze twee rivieren samenkomen, ligt kasteel Zvikov. Daar hebben we gelukkig wel ruimschoots de tijd om te kijken. De 3 kwartier durende boottocht is ook leuk, de oevers van de rivier zijn erg mooi met rotspartijen in prachtig grillige vormen. Ondertussen is het weer ook beter geworden en komt er zelfs af en toe een waterig zonnetje te voorschijn. We eten in de kasteeltuin van Zvikov: Langos, een soort pizza-achtige wafel met tomatenketchup, geraspte kaas en een enorme hoeveelheid knoflook. Na een middag te hebben genoten, varen we weer terug naar Orlik en rijden richting huis. Onderweg komen we langs Blatna, waar ook nog een mooi kasteel staat. Uiteindelijk komen we 's avonds, na heel erg verkeerd te zijn gereden, om 1 minuut voor 10 weer in Marianske Lazne zodat we dit keer wel de fontein kunnen zien. Gelukkig spelen ze zelfs 2 nummers, elke dag en ieder tijdstip heeft andere muziek en nu spelen ze Andrea Boccelli, en maakt de fontein en de mooie muziek de irritatie van het verdwalen weer een beetje goed.

Zvikov Kapel in Zvikov Zvikov, kapel muurschildering

Gelukkig knapt het weer op zodat we op zondag Camp Karel bezoeken, midgetgolfen en het verder een lekker lui dagje wordt met veel zon en een boek. Ik heb een flinke voorraad boeken meegenomen die ik ook echt allemaal wil lezen...... Maar ik weet ook dat er toch wel een beetje geklust moet worden, je hebt nu eenmaal een chata en dat vraagt wel wat onderhoud zo af en toe. Zondagavond maken we een flinke wandeling van zo'n 7 km, helemaal langs de oever van het meer. In de eerste week is het weer nog wat wisselend, de thermometer wees zelfs een keer 16 graden aan overdag! Op een van de regenachtige dagen rijden we naar Karlovy Vary waar we naar uitzichttoren Diana gaan. Je gaat met een soort trammetje naar boven en beklimt vervolgens een toren waarna je over de stad kunt kijken. Het was jammer van het slechte weer want daardoor zijn de foto's niet zo mooi. Later in de vakantie gaan we nog naar Tri Krize, ook een uitzichtpunt bij Karlovy Vary, midden in het bos op een berg aan de rand van de stad waar je naar toe moet lopen (klimmen). Daar ontdek ik dat mijn conditie fors te wensen over laat, of eigenlijk: ik heb er geen..... Maar eindelijk boven aangekomen vind ik het veel mooier dan bij Diana en het uitzicht over de stad is schitterend.

Uitzicht over Karlovy Vary Maria Magdalen Uitzicht over Karlovy Vary

Karlovy Vary is voor mij inmiddels onlosmakelijk verbonden met de Baumax, waar ons klusmateriaal elke vakantie weer vandaan wordt gehaald. Ook nu, tenslotte rijden we er langs, schaffen we weer voor heel wat kronen materiaal aan. Het laminaat, nu voor de bovenverdieping, blijkt niet zo te zijn verpakt dat het handig in m'n auto past. En er past best veel in de kofferbak van een stationwagen maar niet als de verpakking breder is dan de kofferbak. En dat heb ik in de Baumax natuurlijk compleet verkeerd ingeschat. En dus ruimen we heel creatief de auto in. Ik ben blij dat ik niet ben aangehouden... Later in de vakantie komen we tot ontdekking dat het laminaat, waarvan we echt heel zeker wisten dat het precies hetzelfde was als het vorige, 1 mm. dunner is. Gelukkig valt het niet of nauwelijks op en omdat het op de bovenverdieping is laten we het maar voor wat het is. De bovenverdieping is erg opgeknapt door de nieuwe vloer en in de kleine slaapkamer heb ik het behang eraf gehaald. De volgende vakantie mag ik gaan behangen want dat heb ik nu niet meer gedaan. Wel heb ik met gevaar voor eigen leven de delen waar ik vorig jaar niet aan toe ben gekomen gebeitst. En dus sta ik op een mooie zondagmiddag, net als vorig jaar, in 32 graden de buitenboel te beitsen. Een deel bevindt zich boven de buitentrap naar de kelder en daar kon ik niet goed bij. Uiteindelijk een paar planken over het gat gelegd en daar de huishoudtrap opgezet, maar dat was doodeng en levensgevaarlijk, alles wiebelde en kraakte en ik heb nog nooit zo snel gebeitst. Pff, blij dat die klus voor de komende jaren weer gedaan is! Echt belangrijke dingen zijn er nu niet meer behalve een "dakje" maken op de schoorsteen zodat de regen niet in de open haard valt. Onze Tsjechische vriend zegt dat hij dat voor ons zal doen en dat hij zal kijken of hij iets met de randen van het heuvellaminaat kan doen. We hebben er met een hoop moeite een randje vanaf kunnen schuren/zagen maar de juiste apparatuur hiervoor is niet voorhanden bij de Baumax en ook niet in Cheb.

Kladska Laminaat boven Flora bij het Skalkameer

Het ergste is hiermee wel verholpen maar het is nog niet goed. Ook plinten voor de laminaatvloer kunnen we niet kopen bij de Baumax. Waarschijnlijk zullen we die, en andere dingen, de volgende keer toch moeten meenemen uit Nederland. Van de dakpannen zijn er een aantal niet meer zo goed en ze liggen wat los. Dat wordt voorlopig opgelost met kit en blokjes hout omdat aan onze dakpannen ook niet meer te komen is. We willen proberen om het dak beter te isoleren zodat het in de winter boven wat minder koud is maar ook dat blijft op het lijstje voor de volgende keer staan.

We komen er ook achter dat onze septic tank vol is en maar tot 3 kuub geïsoleerd is. Alles wat er meer in komt sijpelt tussen de randen door het gat in waar de stroom en het drukvat voor de pomp van de bron zitten, niet zo fris dus. Gelukkig belooft onze Tsjechisch steun en toeverlaat meteen te zullen regelen dat de septictank de volgende dag geleegd wordt. En inderdaad, als we de volgende dag terugkomen van het eten 's avonds, lopen er twee diepe bandensporen door de tuin. Da's nou weer wat minder, maar de septictank is leeg.

Vanzelfsprekend wordt Camp Karel veel bezocht vanwege het Jesenicemeer en het strandje zodat we kunnen zwemmen. Ook het Aquapark in Klasterec bezoeken we 2 keer. De eerste keer dat we naar het Aquapark in Klasterec gaan hebben we een rit die onverwachts nogal tegenvalt. In Ostrov zijn ze met de weg bezig en we belanden we in een lange, lange file. Vervolgens in nog een file vanwege een ongeluk en dus doen we er goed 2 uur over om in Klasterec te komen. Gelukkig is het daarna heerlijk de hele dag. Een groepje Tsjechische kinderen komt vlakbij ons zitten want zij vinden ons Nederlanders zeer interessant en praten wat met ons, althans voor zover dat gaat dan. Ik heb toch wel heel veel profijt van mijn Tsjechische lessen en heb best veel Tsjechisch gepraat tot nu toe. De terugreis gaat gelukkig veel sneller dan de heenreis. Onderweg worden we nog door een Tsjech? met pech? staande gehouden die met z'n maat € 50,-- van me wil hebben voor een tank benzine. Hij vertelt een wazig verhaal over een geblokkeerde pas en wil ons zijn gouden zegelring "verkopen" in ruil voor € 50,--. Ik heb toch wel sterk het vermoeden dat we erin geluisd worden, geven hem wat kronen en rijden verder.

Aquapqrk in Klasterec Aquapark in Klasterec nad Ohri Aquapark in Klasterec nad Ohri

Een weekend trekken we uit om een dag een bezoek te brengen aan Cesky Krumlov en kasteel Hluboka en de volgende dag Praag. We moeten daar lang voor rijden en gaan op zaterdagochtend vroeg op pad. Ruim 3 uur later zijn we in Cesky Krumlov en ik ben ontdaan door de hoeveelheid mensen/toeristen die er zijn, echt niet normaal. Cesky Krumlov vind ik een mooi plaatsje maar door de drukte valt het bezoek tegen.

Cesky Krumlov Cesky Krumlov Cesky Krumlov

Het valt me sowieso op dat het zuiden echt veel toeristischer is dan tijdens mijn laatste bezoek daar in 1999. Ik ben blij dat het bij ons in de buurt rustiger is en je daar niet overspoeld wordt door toeristen. Vanuit Cesky Krumlov rijden we naar kasteel Hluboka waar we een rondleiding krijgen in het Tsjechisch. In Hluboka wordt veel verteld over de Schwarzenbergs van wie het kasteel jarenlang bezit is geweest en door wie het in de huidige vorm en stijl is verbouwd. Na de rondleiding bekijken we de Engelse tuin.

Cesky Krumlov Cesky Krumlov Kasteel Hluboka, binnenplaats

Daarna is de dag om en rijden we via Trebon, waar we eten en het graf/monument van "de Schwarzenbergs" bekijken, naar Tabor waar we willen overnachten. In Tabor is echter met geen mogelijkheid een enigszins betaalbare slaapplaats te vinden en daarom rijd ik maar door richting Praag. Inmiddels is het stikdonker en het rijden op de onverlichte Tsjechische wegen is niet echt een hobby van me en ik ben inmiddels een soort gesloopt van de hele dag rijden, lopen, kijken etc. Als ik dan ook ergens in een klein dorpje onderweg, Milicin, een vervallen bordje met penzion zie staan, grijp ik mijn kans en stop daar. Het ziet er niet echt (echt niet) aantrekkelijk uit: het is in zo'n grauw blok dat nog de communistische tijd stamt. Er is een bar onderin en er is plaats. Het is zo goedkoop dat ik me afvraag waar we op moeten slapen maar de bedden zijn best redelijk. Bad en toilet zijn alleen op de gang en ontbijt zit er ook niet bij maar ik ben het rijden zo zat dat het me niet veel kan schelen. De auto gaat achter een hek achter een aantal andere auto's en er wordt gevraagd hoe laat ik de volgende dag weg ga. Uur of 1/2 9, zeg ik. Dat is prima volgens de baas want de auto's achter mij moeten ook zo rond die tijd weg. We nemen nog een afzakkertje in de bar en tuimelen daarna in bed. En wat gebeurt er dus de volgende ochtend.... Ik word om 1/2 8 wakker gemaakt door een hoop geklop op de deur, de auto moet weg, zucht. Dus dan maar vroeg naar Praag. Het giet als we wegrijden maar 60 kilometer later rijden we in de zon Praag binnen.

Uitzicht op de Praagse burcht Karluv most Statni Opera

Praag is geweldig. We zijn er de hele dag aan het kijken en lopen. We parkeren de auto in een parkeergarage vlakbij de opera en lopen naar het hoofd treinstation waar we bij de informatie een kaart van Praag vragen en wat plekken uitzoeken die we willen zien. We gaan met de metro naar een halte vlakbij de Karluv most en lopen vandaar uit over de Maresluv most naar de Praagse Burcht. Omdat we nog niet fatsoenlijk hebben ontbeten nemen we een espresso om de harde broodjes van gisteren weg te spoelen en een stukje apfelstrudel. We bekijken vervolgens het paleis en het wisselen van de wacht en de kathedraal bij de burcht, de St. Vitus.

Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus

De glas-in-loodramen in de St. Vitus kathedraal maken indruk. Vervolgens lopen we naar de kathedraal van St. Mikulas (Nicolaas) (een en al goud). Je hebt bijna een zonnebril nodig om je ogen te beschermen tegen al het goud in deze kerk, persoonlijk vind ik het wel erg overdadig. Later bekijken we nog een kathedraal maar daar weet ik de naam niet meer van. Eigenlijk is in al deze kerken aan goud geen gebrek, we zijn niet voor niets in “De gouden stad”. We lopen door de oude stad richting Karluv most en lopen over deze brug naar het Staromestske Namesti. Tenslotte lopen we nog naar het Namesti Republiky en bekijken het Obecni Dum. Praag staat ook nog steeds vol met moderne kunst: koeien uit de cow-parade, ook deze zijn de moeite waard om te zien maar vormen wel een contrast met de schitterende oude architectuur. Het telefoontje uit Nederland met de vraag of we ongedeerd zijn omdat er op het moment dat wij in Praag lopen een bom is ontploft in het voetgangersgebied maakt ook indruk.

St. Vitus kathedraal St. Vitus kathedraal Kathedraal van St. Mikulas Preekstoel in de St. Mikulas kathedraal

Waarschijnlijk is er sprake van een terroristische actie. Gelukkig hebben wij er niets van gemerkt. Eigenlijk is een bezoek van 1 dag te kort om alles te zien maar toch moeten we het bij 1 dag laten. Aan het einde van de zondag gaan we moe maar voldaan weer met de metro terug naar halte "Muzeum". Na ruim 2 uur in de auto zijn we terug bij ons chata waar we de dagen erna lekker niets te doen behalve zonnen, lezen en zwemmen.

Staromestska Radnice s Orl. Obecni Dum Interieur van de St. Mikulas kathedraal

En zo gaan 3 weken toch weer te snel voorbij. Inmiddels hebben de rozenstruiken in de tuin allemaal in bloei gestaan. De aalbessenstruik geeft ons heel wat besjes waar jam van gemaakt wordt die een grote gelijkenis vertoont met rubber en die we dus niet lekker vinden. De overige besjes eten we maar gewoon op. Bijna elke avond laat gaan we in de tuin sterren kijken en zien, net als vorig jaar rond begin augustus, heel wat vallende sterren. Wat ik deze vakantie ook heb ontdekt is "Tvaroh", een soort kwark. Ik vind het heerlijk en zodra onze vriendin dat hoort maakt ze Palatschincken met Tvaroh voor me, heel lekker. Van een buurman van onze vrienden krijgen we Fernet Citron, een soort kruidendrank (met citroen dus), ook lekker.

We bezoeken Kladska en Soos nog, twee beschermde natuurgebiedjes en we maken een aantal wandelingen in het Slavkovsky les. Tijdens zulke wandelingen kom je (bijna) geen mens tegen en kun je volop genieten van de mooie natuur. We eten van de frambozen die je overal tegenkomt tijdens zo'n wandeling, en bramen en bosbessen. Het enige nadeel zijn de horzels die je ook overal tegenkomt tijdens zo'n wandeling.

Flora in de bossen Bossen, bossen en bossen

We brengen nog wat tijd door met onze Tsjechische vrienden en daar ook weer vrienden van. Zij nodigen ons vervolgens meteen weer uit voor de volgende dag. Dat blijft mij verbazen, die gastvrijheid en vrijgevigheid van de Tsjechen. Wat erg leuk is geweest in deze vakantie is dat ik veel Tsjechisch heb kunnen praten dankzij de lessen die ik de afgelopen maanden heb gevolgd. Het verstaan gaat nog wel beter dan het spreken maar ik ben echt vooruit gegaan en krijg veel complimenten waardoor ik stiekem best een beetje trots ben op mezelf. De laatste avond nodigen wij onze vrienden en natuurlijk ook hun vrienden uit in het restaurant waar we een verjaardags- c.q. afscheidsetentje hebben. Het meest originele verjaardagscadeau is een grote ui, uit de groentetuin van de buurman van onze vrienden.

De donderdag voor we naar huis gaan ga ik het Russisch orthodoxe kerkje St. Vladimir in Marianske Lazne van binnen bekijken. Het is er prachtig en heel vredig. De rust daalt onmiddelijk op je neer. In dit kerkje zijn bijzonder mooie en heel oude ikonen. Een bezoekje kan ik iedereen aanraden die in de buurt komt. En dan breekt de laatste dag van de vakantie aan.... Het regent en onweert, net als de zaterdagochtend waarop we weer huiswaarts gaan. Dat maakt het iets minder erg om weer naar Nederland terug te gaan. Maar verder......laat mij maar lekker in Tsjechië. Het is een fijne vakantie geweest, veel gezien, lekker genoten en ook nog wat geklust. Nu gauw weer aftellen tot de volgende mogelijkheid om "even" mijn chata te bezoeken. Ik weet in elk geval dat het wachten wat mij betreft altijd te lang duurt!

Herfst 2004

De herfstvakantieweek was onwaarschijnlijk warm en zonnig. Het weggetje naar ons dorp leidt ons tussen schitterende in herfstkleuren getinte bomen naar mijn chata en zoals altijd kan ik mijn blik niet afhouden van het uitzicht op "ons" meer. Wat is het hier toch altijd mooi. We zien ook een eekhoorntje langs schieten. Dat is trouwens niet de enige deze week. Bijna dagelijks rent er wel een door de tuin of zie je er eentje de boom in schieten. Ook aan reeën ontbreekt het niet deze vakantie. Tijdens een avondwandeling zie ik er 3 en later in de week 's middags nog een aantal. Op en top natuur om me heen, heerlijk.

Meer in de herfstzon Chata

Als we aankomen in het dorp zie ik heel wat regenplassen staan dus blijkbaar heeft het de afgelopen periode nogal geregend. Nadat ik geparkeerd heb loop ik mijn huisje binnen en ervaar het speciale gevoel dat ik alleen maar hier heb in dit prachtige land met dit rustgevende plekje. De kachel is aangemaakt door onze vriend uit het dorp en de thermometer wijst 20 graden Celsius aan. Ook komt er water uit de kraan, dat test ik altijd even als eerste. Buiten is het zo'n graad of 14 schat ik. Nadat we de auto hebben leeggemaakt (deze keer heb ik een magnetron en 2 enorme vuilniszakken met schone was bij me), rijden we naar Cheb voor de nodige boodschappen. Weer thuis alles opgeruimd en vervolgens naar Zdenka, de cheffin van het restaurant waar we lekker gaan eten. Zdenka is per keer enthousiaster als we komen en het eerste dat ze vraagt is hoelang we blijven en of we die week toch nog wel vaker komen. Dat beloof ik haar en vervolgens praten we wat bij en eten weer lekker. Eerst is het nog wat stil in het restaurant maar omdat het zaterdagavond is druppelen er langzaam wat dorpsgenoten binnen. Er worden handen opgestoken en geproost. Elke keer is het leuker omdat je weer wat meer mensen (her)kent. Op zondag ben ik meteen maar heel actief en pak de boormachine om de ingelijste foto's die ik heb meegenomen op te hangen. Dus klim ik op tafels en stoelen om op de juiste hoogte te gaatjes te kunnen boren en kom er achter dat de warmte van mijn kolen/houtkacheltje inderdaad opstijgt en sta met rood hoofd mijn foto's op te hangen. De kachel hadden we flink opgestookt omdat het vorig jaar rond deze tijd maar ca. 7 graden was overdag en 's nachts vroor het. Nu is het minstens 2 keer zo warm. Ook hang ik meteen de vetbolletjes en de pinda's op voor de meesjes die dat al heel snel in de gaten hebben. 's Middags gaan we even naar de Vietnamese markt in Cheb waarvan ik me vervolgens voorneem om er NOOIT meer naar toe te gaan. Het is werkelijk heel erg irritant om ergens rond te lopen waar de mensen je gewoon niet met rust willen laten. We worden zelfs vast- en tegengehouden als we weg willen lopen zonder iets te kopen, heel vervelend. 's Avonds komen onze vrienden langs (met een dienblad Chlebiček uiteraard) en we praten gezellig bij onder het genot van koffie, Becherovka en Pivo.

Zo mooi is de herfst Zo mooi is de herfst Zo mooi is de herfst

Voor de tuin heb ik verschillende zakken met bloembollen meegenomen die er ingezet worden. De bollen van afgelopen jaar zijn ook alweer gepoot. De rozen zijn heel erg goed gegroeid en er staan er zelfs nog een paar in knop. Volgend jaar zal de tuin er nog een stuk leuker en vrolijker uitzien.

Op maandag is het toch iets minder met het weer en valt er af een toe een buitje. We zijn die dag in Karlovy Vary waar ik dan toch maar toegeef aan een ritje met een koetsje. Voor een half uurtje kost dat 30 euro en dat vind ik best een hoop geld. Het is wel leuk om te doen en de koetsjes zijn erg in trek om te filmen door toeristen. Na het ritje lopen we de kolonada af en tanken we ons vol met bronwater. Uiteraard mogen warme Oplatky, heel dunne Tsjechische grote ronde wafels met (vanille)suiker er tussen, ook niet ontbreken. We sluiten Karlovy Vary af met een klim door het bos naar Tři Križe waar het uitzicht over de stad zo mooi is.

Uitzicht vanaf Tři Križe.

En dan, een dagje naar Praag net als afgelopen zomer.... Het pakte alleen een beetje anders uit. Praag is vanaf mijn dorpje toch al snel zo'n 2 1/2 tot 3 uur rijden dus ik zette er wat vaart achter. Vlak voor Praag op het stukje autosnelweg reed ik de zo tegen de 130 km. p/u (dat mag gewoon, 130 km p/u is het maximum). Alleen nu stond er een bordje met 80 km. p/u i.v.m. wegwerkzaamheden maar ach... Tja, controle langs de weg en ik moest aan de kant. Een, overigens zeer vriendelijke, agente vroeg mij om alle papieren die ik had en zei vriendelijk dat ik toch wel een beetje te hard reed en dat ik 500 kronen boete moest betalen. Ok, dat deed ik, tenslotte reed ik te hard en was het mijn eigen stommiteit. Ik kreeg een bonnetje dat ik 500 kronen had betaald en dat stopte ik bij mijn paspoort in. Vervolgens reed ik Praag in op zoek naar de parkeergarage waar ik in de zomer had geparkeerd maar die kon ik zo gauw niet vinden. Omdat ik zo aan het zoeken was reed ik, zonder het te zien, een straat met een inrijverbod in. Dom dom dom. Loeiende sirene achter me, een politieauto haalde mij vervolgens in en ik moest (alweer) stoppen. Hmm, tweede keer binnen een half uur. De agent moest mijn paspoort zien en deed heel boos. Ik legde nog uit dat ik het echt niet gezien had en dat ik op zoek was naar een parkeerplaats. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken zag die agent dat ik het reçuutje van de eerste boete uit mijn paspoort haalde voordat ik mijn paspoort aan hem gaf. Hij wilde het zien en werd boos toen ik het hem niet gaf. En dus moest hij mij straffen, zei hij. En kon ik weer 500 kronen betalen. Hij zei ook nog dat ik in Duitsland wel 100 euro moest betalen als ik zo'n overtreding zou maken dus dat ik niets had te klagen met maar 500 kronen. Niet dat ik aan het klagen was maar het was natuurlijk een stomme opmerking want ik reed niet in Duitsland maar in Tsjechië en daarom leek die vergelijking mij nogal zinloos. Maar de agent was boos omdat ik hem het bonnetje weigerde te geven. Nadat ik mijn allerlaatste kronen betaald had vond ik gelukkig snel een parkeerplaats waar ik de hele dag geparkeerd heb gestaan voor maar 10 kronen, dat maakte het "weggegooide" geld weer een beetje goed, net als het prachtige zonnige weer dat we die dag hadden. We stonden geparkeerd bij trein/metrostation Nádrazí Holesovice en daar stapten we op de metro naar Malostranská via een overstap bij metrostation Muzeum. Alles bij elkaar kost dat misschien 10 minuten en als je bij station Malostranská uitstapt ben je al vlakbij de Praagse Burcht. We liepen door een parkje naar de trappen om de naar de Praagse Burcht te lopen. Voor wie het nog niet weet: de Praagse Burcht is het grootste gesloten paleizencomplex van Europa. De voorzijde is al ca. een halve km. lang. Het was er nu niet zo druk als in de zomer en nadat we hadden genoten van het uitzicht vanaf de trap kwamen we bij de wachters voor de Praagse Burcht uit. Precies toen we aankwamen werd de wacht gewisseld dus daar hebben we natuurlijk even naar gekeken.

Wisselen van de wacht 1 Wisselen van de wacht 2 Wisselen van de wacht 3

Na het ritueel van het wisselen liepen we door naar de St. Vitus kathedraal die op 1 van de binnenpleinen van de Praagse Burcht staat. In de kathedraal gingen we dit keer de 287 treden tellende toren op waarna we boven gekomen konden genieten van een schitterend uitzicht over Praag.

Beelden op de Karluv Most Uitzicht vanaf de toren van de St. Vitus kathedraal Gebouw bij de het paleis

Hierna liepen we via de St. Nikolaas kathedraal, over de Karluv Most naar het Staromestské námestí en vervolgens nog door een deel van het centrum. Het is wel jammer dat ik geen nieuwe dingen gezien heb. Eigenlijk wilden we nog naar het waterorgel Křižíkova Fontána maar dan moesten we best lang wachten en vervolgens werd het dan wel erg laat voor we weer thuis zouden zijn. We zagen er vanaf, misschien iets dat in de zomer beter kan. Voor wie meer culturele, toeristische of andere informatie over Praag wil lezen is de internetpagina Praag.nl een goede en informatieve plek. Op de terugweg van Praag naar huis heb ik 3 1/2 uur over de rit gedaan en geen km. harder dan 80 gereden.

Aangezien ik dagelijks een stuk loop, wandel ik op woensdag naar de Komorní Hurka, een klein vulkaantje. Het vulkaantje heeft meer dan 200 jaar de interesse gehad van wetenschappers die de herkomst van het Basalt onderzochten. Met name J.W. Goethe heeft een stempel gedrukt op deze onderzoeken en wilde aantonen dat Basalt ontstond door vulkanische activiteit. Uit het gesteente uit de vulkaan is het hoofd van Goethe gebeiteld als eerbetoon aan hem. In de krater is 300 meter ondergrondse gang gegraven. Helaas zijn die niet toegankelijk voor publiek. Op dit vulkaantje groeit inmiddels een mooi bos. Er zijn diverse wandelroutes die van en naar de Komorní Hurka lopen. 's Avonds eten we bij onze Tsjechische vrienden. Zij heeft enorme grote Bramborak (een soort aardappelpannenkoek waar ook ui en knoflook in zit) gebakken en doet daar een saus met stukjes lever overheen. Als nagerecht krijgen we eigengemaakte pruimentaart die wel heel erg lekker is en ervoor zorgt dat je veel teveel eet....

Komorni Hurka Eerbetoon aan Goethe Komorni Hurka

Donderdag gaan we eventjes kort naar Mariánské Lázne. Ik wil heel graag het Russisch orthodoxe kerkje van St. Vladimir nog een keer bezoeken. Het is zo'n prachtig vredig klein kerkje. Helaas mag je er binnen geen foto's maken maar het is echt heel mooi met een prachtig geëmailleerde iconenwand in beeldschone kleurtjes, de bijzondere andere iconen en de muren en plafonds die schitterend beschilderd zijn (geen goud zoals in Praag). Als we er zijn wordt er een CD gedraaid van Alexander Nikolsky met Gregoriaanse muziek die echt in de sfeer past. Als herinnering koop ik de cd en wat ansichtkaarten. Helaas is er geen boekje in het Nederlands, Duits of Engels te koop maar alleen in het Russisch. Wel krijg je als je binnenkomt in de kerk een beschrijving van alles wat je ziet in het Nederlands (of een andere taal als je dat zou willen).

Russisch orthodoxe kerk St. Vladimir Herfstzon op het Skalkameer

Als de vrijdag aanbreekt is het prachtig weer. Ik wil deze dag niet weggaan en in mijn dorpje en omgeving blijven. Eerst ruimen we het huis op en de spullen die mee naar Nederland moeten worden weer ingepakt. Na flink te hebben gepoetst en gestofzuigd, ook al is het een beetje vakantie (ik laat het altijd netjes achter), ben ik aan het begin van de middag klaar en ga naar buiten. Het is 21 tot 22 graden en prachtig weer. In m'n eentje maak ik een lange wandeling van zo'n 2 uur vanaf mijn chata langs het meer naar het volgende dorpje. Het water in het meer staat nu een stuk lager en dat houdt in dat je bijna helemaal langs de oever kunt lopen. Ik kom tijdens mijn wandeling wel 2 mensen tegen, voor de rest is het alleen maar natuur om je heen. Halverwege heb ik een mooi uitzicht over de heuvels en later als ik langs het bos loop zie ik heel veel verschillende soorten paddestoelen. Vervolgens loop ik langs de andere kant terug naar het meer waar ik nog even op een bankje in de zon zit voordat ik terugga. Eventjes puur genieten van de rust en schoonheid van de herfst voor het echte leven weer begint.

Uitzicht bij Briza Paddestoelen

Winter 2004

Op eerste kerstdag vertrokken we 's ochtends om een uur of 8 met een stampvolle auto richting Tsjechië. Naast alle skispullen hadden we ook 25 plinten van 2,5 meter die mee moesten voor de laminaatvloer. We hadden in Tsjechië de plinten nergens kunnen vinden dus dan maar op deze manier. We zaten al met al behoorlijk volgepakt. Het was wel een beetje vreemd om op eerste kerstdag zo vroeg uit je bed te moeten om op vakantie te gaan maar nadat we zuchtend ons bed uit waren gekomen en snel een broodje en koffie hadden genomen reden we over heerlijk rustige snelwegen richting Tsjechië. Want het had natuurlijk ook voordelen, rijden op eerste kerstdag. Na de gebruikelijke rit van 8 uur incl. 2 stops waren bij ons chata. Net als vorig jaar lag er alleen in het Fichtelgebergte een heel klein beetje sneeuw maar verder niets. Ons huisje was lekker warm gemaakt en er stond een kerstboompje bij de voordeur. Ook de voorraad hout en briketten was aangevuld. Bij binnenkomst stond er tot onze verrassing een enorme schaal cukrovi op tafel en er lagen sinaasappels en mandarijntjes. Nadat we snel de auto hadden uitgeruimd brachten we onze kamer in kerstsfeer en een uurtje later hadden we een warm en gezellig chata. We kregen meteen al bezoek van de buurman van onze vrienden die een schaal chocoladecake met tvaroh kwam brengen. Hij was ook degene die de cukrovi had neergezet die door zijn vrouw gebakken waren. Het kerstdiner was vervolgens niet zo bijzonder want het plaatselijke restaurant was gesloten en we hadden alleen wat eenvoudig eten dat snel klaar was meegenomen. Na het eten gingen we naar onze vrienden waar we kerstcadeautjes voor hadden meegenomen. Het bleek dat "Ježišek" (in Tsjechië brengt het kindje Jezus de kerstcadeautjes) ons ook niet vergeten was en kerstcadeautjes onder de boom bij onze vrienden had neergelegd. Vooral met de zelfgebreide Tsjechische sokken zijn we heel blij. Vervolgens hadden we een heel gezellige avond en rolden we rond middernacht ons bed in. De volgende dag ging het sneeuwen en zo hadden we toch een halve witte kerst. Zonder sneeuw is het mooi maar met sneeuw verandert ons dorpje en omgeving in een stille betoverende wereld.

Ons dorpje in de sneeuw De tuin

De tweede kerstdag rusten we lekker uit, we maken wandelingen door de besneeuwde omgeving en we eten in het restaurant in ons dorp. De volgende dagen zijn we veel thuis en de omgeving laat ons tot rust komen en genieten van haar winterse schoonheid. Er zijn weer eekhoorntjes in de tuin en de vetbolletjes en pinda's die boven de veranda hangen worden druk bezocht. We krijgen bezoek van Vlaamse gaaien, spechten, meesjes, kwikstaartjes en roodborstjes. Ondanks de sneeuw is de temperatuur heel aangenaam, zo rond het vriespunt en zelfs 's nachts is het niet koud op de bovenverdieping. Een probleem wordt veroorzaakt door het stof dat een gevolg is van het stoken met de hout/kolenkachel. Elke dag ligt er weer een laagje stof en daar krijg ik het naarmate we er langer zijn meer en meer benauwd door, ondanks dagelijkse stofzuig- en aflap acties. Op termijn moeten we maar overstappen op CV of we moeten voorlopig maar elektrisch verwarmen d.m.v. convectorkacheltjes hoewel dat, in verhouding, vrij duur is. Uiteraard ben ik ook elke dag veel buiten en loop veel. Het is heel stil in het dorp want 's winters zijn er maar weinig bewoners. De zonsondergang is steeds prachtig, zo rond half vijf zijn de wolken boven het meer roze, oranje en rood en het lijkt of ze aan de onderkant in brand staan. De avonden en nachten zijn bijna allemaal heel helder en ook 's avonds maken we een aantal wandelingen. Door de sneeuw, de kristalheldere en koude lucht vol met sterren en de stilte is het heerlijk lopen om daarna de avond af te sluiten in een knus chata met een beker warme chocolademelk, een Becherovka-tje en een boek.

Ondergaande winterzon Uitzicht op het Skalkameer Winterwolken

Natuurlijk gaan we ook skiën. We rijden naar Klinovec waar volgens de eerdere informatie thuis op internet zo'n 60 cm. sneeuw ligt. Ik ben heel benieuwd of ik dit jaar zonder sneeuwkettingen kan nu ik voor het eerst met winterbanden rijd. Helaas is het laatste stuk niet te berijden zonder sneeuwkettingen en moet ik ze er toch weer omleggen. Nogal wat auto's komen vast te staan en er lopen heel wat mensen auto's uit de sneeuw te duwen. De eerste keer skiën is ronduit een tegenvaller want het is zo druk bij de lift en op de piste dat we in 2 uur tijd maar 3 keer naar boven en beneden kunnen. De wachttijd bij de lift bedraagt een half uur tot drie kwartier en dat is echt niet leuk. Ook het skiën met mijn oude ski's en skischoenen (ik heb het nieuwe stel uitgeleend) bevalt me helemaal niet en als ik uiteindelijk op de terugweg in het stikdonker in een sneeuwbui de sneeuwkettingen niet los krijg is mijn humeur ver onder het vriespunt gedaald. We besluiten deze week verder niet te skiën maar te wachten op de tweede week waarin het waarschijnlijk rustiger zal zijn. Als ik later in mijn chata ben krijgen we een telefoontje uit Nederland. Of we al gehoord hebben van de ramp in Azië, we zetten meteen de televisie aan en ook in Tsjechië wordt er uitgebreid aandacht besteed aan deze verschrikkelijke gebeurtenis. En ik zeur over wachttijden bij de lift en sneeuwkettingen.... Op zulke momenten realiseer je je wel dat je heel dankbaar mag zijn dat je in West-Europa bent geboren waar het eigenlijk op alle gebieden redelijk veilig is en er weinig kans op zulk natuurgeweld is. Uiteraard volgen we vanaf dat moment de gebeurtenissen en ook in Tsjechië is het de rest van de vakantie een onderwerp van gesprek. Er wordt gecollecteerd door het rode kruis en allerlei acties worden op touw gezet. Toen we naar huis gingen waren er inmiddels inTsjechië zo'n 150 miljoen kronen opgehaald voor Azië

Skiën op Klinovec Klinovec Uitzicht vanaf Klinovec

De tweede week is het laagseizoen en zijn er veel minder mensen op Klinovec waardoor we nauwelijks hoeven te wachten. Een van de dagen heeft het 's nachts zoveel gesneeuwd dat de weg naar Klinovec onbegaanbaar is. We keren om en brengen een paar uur door in Karlovy Vary en gaan daarna weer terug naar de berg. Inmiddels is de weg redelijk begaanbaar en de sneeuwkettingen heb ik de rest van de vakantie niet meer nodig. De zon schijnt en het is als vanouds heerlijk op de piste en op de (inmiddels weer gewoon goede) ski's.

Ondertussen is het "Sylvester" (oud en nieuw) geweest dat we bij dorpsgenoten hebben gevierd die ons en onze vrienden hebben uitgenodigd. Ik heb net als vorig jaar oliebollen gebakken die we meenemen en een fles champagne. Onze vrienden brengen een krat pivo en chlebiček mee. Er worden schalen vol met hapjes, chlebiček en allerlei andere lekkere dingen op tafel gezet. Waar ik van onder de indruk ben is dat de man en zijn vrouw al 3 maanden zonder inkomen zitten omdat het bedrijf waar hij werkt failliet is gegaan. Er zijn problemen met het aanvragen van een uitkering en dus hebben ze al een tijd geen of weinig geld maar ze nodigen ons in de tijd dat we in Tsjechië zijn tot 4 keer toe uit om te komen avondeten. We krijgen zakken met aardappels en uien mee en een grote pot met gedroogde paddestoelen die hij samen met zijn zoon als hobby zoekt. Bijzonder deze gastvrijheid en vrijgevigheid. Overigens zit hij ook wel regelmatig bij ons voor een pivo'tje en een slivo'tje en voor een babbeltje. Want dat vinden de meeste dorpsgenoten toch wel erg leuk, dat je als Nederlander zo gek bent op Tsjechië dat je er zelfs een huisje koopt in een gehuchtje en probeert de taal te leren. Het oud en nieuw verloopt verder rustig, het restaurant waar vorig jaar het hele dorp zat was dit keer helaas niet open. Wel komt er nog een meer dan aangeschoten buurvrouw naar buiten die tegen onze Tsjechische vriendin begint te raaskallen over vuurpijlen die richting haar chata worden afgeschoten hetgeen in de verste verte niet waar is. Na de dronken buurvrouw te hebben gekalmeerd en verder genegeerd sluiten we af met nog een laatste drankje en de belofte dat we de volgende avond toch echt weer zullen komen eten...

Uiteraard heb je als je een chata hebt ook verplichtingen. Zo moeten we naar de bank in Karlovy Vary om maar weer wat geld op de rekening te storten want tenslotte moeten de jednatel, de verzekeringen, de belastingen en de boekhouder betaald worden. Omdat we toch in Karlovy Vary zijn gaan we naar de Russisch orthodoxe kerk "Pavla a Petra" waar we binnen de ikonen en schilderijen bekijken. Ook van deze kerk neem ik weer een CD mee met Gregoriaanse muziek. Deze kerk is vooral van buiten een opvallende verschijning in Karlovy Vary met zijn azuurblauwe en gouden kleur. Maar qua interieur vind ik zelf het kerkje in Marianske Lazne mooier.

Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra

Ook blijkt onze septictank alweer bijna vol en moet er geregeld worden dat deze op tijd geleegd wordt. Ik wil al een tijdje een telefoonaansluiting en breng daarvoor een bezoek aan Česky Telecom waar ik een pak papier van mee krijg dat ingevuld moet worden (alles in het Tsjechisch uiteraard) dat ik, denk ik, maar door iemand anders ga laten doen. Het schijnt wel mogelijk te zijn om een vaste telefoonaansluiting te krijgen maar ik vind het al met al toch wel een hoop geld voor de, in verhouding, korte periode in het jaar dat je er bent. We moeten er nog maar eens goed over nadenken. Onze vriend heeft intussen een 2e hands schotelantenne met receiver voor ons op de kop getikt. Voordat we echter het eerste beeld op onze televisie zien zijn we 6 uur en heel wat zuchten en steunen verder. Maar goed, het geval zit inmiddels vast aan het balkon en staat goed. Niets meer aan doen voorlopig.... De 25 plinten die we hebben meegenomen worden voor een groot deel verwerkt, de bult die was ontstaan in de laminaatvloer door het vocht wordt weggewerkt en het trapgat is ook mooi afgewerkt. Zo wordt het elke keer weer een beetje mooier en leuker. De rest van de plinten is voor de bovenverdieping die we de volgende vakantie onder handen gaan nemen.

Cukrovi IJs op het Skalkameer

De sneeuw is inmiddels weg en het wordt steeds warmer. Ook in de tweede week maken we wandelingen, lezen, klussen en probeer ik (tevergeefs) Tsjechische kruiswoordpuzzels op te lossen die ik gekregen heb omdat dat goed is voor mijn Tsjechisch, aldus de buurman. Uiteindelijk heb ik maar de kindervariant ervan gekocht en dat gaat me stukken beter af. De laatste dag ga ik nog even lekker een paar uurtjes skiën en vervolgens begint het immer terugkerende vervelende schoonmaak- en inpak ritueel. Op zaterdagochtend nemen we in een stralende zon en 12 graden (winter?) afscheid van onze vrienden en krijgen nog een grote trommel met cukrovi mee voor onderweg. De komende weken ga ik duimen voor sneeuw en zon in februari.....

Februari 2005

Zaterdag 12 februari vertrokken we 's ochtends om een uur of 8. Qua bagage viel het mee want we hadden de ski's etc. de afgelopen keer achtergelaten in Tsjechië. Wel hadden we weer, dit keer voor één van onze dorpsgenoten, een stapel lišty (dunne plintjes) die wat onhandig in de auto gepropt waren. Het was vanaf 's ochtends hopeloos weer en we waren al doorweekt voordat we vertrokken want de auto moest in de stromende regen ingepakt worden. Onderweg hadden we regen, wind en nog meer regen. Een stop in de buurt van Kassel gemaakt en daar even lekker koffie en warme chocolademelk gedronken en vervolgens in één keer doorgereden naar Tsjechië. Om een uur of 4 waren we bij grensovergang Pomezi en een kwartier later bij de supermarkt in Cheb waar we de benodigde dingen haalden om het weekend verder mee door te komen. Ik heb toen meteen 2 Tsjechische CD's gekocht die ik graag wilde hebben. Vervolgens tuften we naar ons dorpje waarvan de toegangsweg was veranderd in een snelstromende rivier, alle regen en heel veel smeltwater kolkten over de weg. We vreesden al het ergste voor ons huisje dat in het lagere deel van het dorp ligt maar behalve dat de tuin en de parkeerplek voor het huis sompig waren, viel het mee. We waren nog geen 5 minuten thuis of Pepa, de buurman van onze vrienden, stond voor de deur. Hij had avondeten voor ons gemaakt en of we maar meteen wilden komen eten…. Ik heb het nog een half uurtje uit kunnen stellen, ik wilde toch echt eerste even de auto uit- en het huis inruimen, maar toen moesten we toch zijn kant op. We namen meteen maar zijn plintjes mee, die stonden inelk geval niet meer in de weg. We werden overladen met rízek , hranolky, zelí, pivo en fernet. Toen dat allemaal op was kregen we nog goulash, maar dat kregen wij natuurlijk niet meer op. We zijn toch al niet van die grote eters. Aangezien we die goulash dus niet opaten moesten we dat van hem dan maar de volgende dag maar komen eten tussen de middag. Daar had ik echt geen zin in, elke dag bij mijn buurman of vice versa, en uiteindelijk heb ik dat beleefd duidelijk kunnen maken, hoewel hij wel erg teleurgesteld was. Overigens kwam er tot mijn grote schrik geen water uit de kraan in ons huis. Onze vriend zei tegen me dat er “iets” kapot was en dat hij daar dus “iets” voor moest kopen en dat hij het maandag zou doen. Ik denk achteraf dat de leiding gewoon bevroren was of zoiets. Nu zijn wij inmiddels experts in het watermanagement in Tsjechië en dus sleepten we onze tonnen, containers met kraantjes en emmers met water maar weer naar binnen. En toen gebeurde er het volgende: 's nachts om een uur of vijf werd ik wakker ergens van en bedacht dat ik maar beter even naar het toilet kon gaan. Toen ik beneden kwam hoorde ik water stromen. In de badkamer aangekomen stond de douche spontaan te douchen! Help! De kraan zat dicht maar blijkbaar niet strak genoeg (hij lekte al een tijdje een beetje). Ik kreeg hem met geen mogelijkheid dicht maar het moest wel stoppen omdat anders onze water voorraad op zou gaan en de pomp zou verbranden. Dus manlief wakker geschud en die kon vervolgens met een tang en een hoop moeite 't terugbrengen tot druppelen. Nou ja, in elk geval hadden we dus weer water uit de kraan, hoewel niet helemaal zoals we het hadden bedoeld.

De volgende dag, zondag, regende het niet meer maar het sneeuwde wel volop. Wij worden daar altijd heel blij van, want wat is nu een winter zonder sneeuw? We gingen even in de kelder naar de watercontainer kijken om te zien of de uit zichzelf douchende douche niet al het water had opgemaakt. Gelukkig viel dat mee. We hadden trouwens ineens héél véél water in de kelder, alleen niet in de container maar op de vloer! Dankzij de gigantische hoeveelheid regen en smeltwater van de dagen ervoor hadden we nu ons eigen meer op de keldervloer. Blijven lachen….. 's Avonds kwamen onze vrienden. Ik vertelde van de zelfdenkende douche en Luboš beloofde om maandag meteen ook voor dit probleem “iets” te kopen in Frantískovy Lázne. Ondertussen had het de hele dag gesneeuwd en lag er een flink pak. Ook was het inmiddels best koud en we moesten flink stoken om het warm te houden binnen. Boven hebben we zelfs het convector kacheltje aan gedaan 's avonds laat en 's nachts.

Ons dorp Ons dorp Bos bij ons dorp

Maandag lag er een flink pak sneeuw toen we wakker werden, het had de hele nacht blijkbaar gesneeuwd. Ik moet naar Karlovy Vary want er moet een beetje dringend geld gestort worden op de Tsjechische bankrekening. Ook wil ik naar een boekhandel daar om Tsjechische leerboeken te kopen. Onderweg merk ik weer dat de winterbanden echt een goede aankoop zijn geweest. Het rijden gaat perfect, ondanks de sneeuw. Overigens stroomt de rivier de Ohre door Karlovy Vary en ook deze is behoorlijk buiten zijn oevers getreden door al het water van de afgelopen dagen. Na een paar uurtjes in Karlovy Vary te zijn geweest, en alles wat moest te hebben gedaan, begin ik me steeds beroerder te voelen. Voor vertrek was ik al snotterig maar nu heb ik het heel koud en ben rillerig. Thuis gekomen voel ik me echt ziek. De mannen hebben de dag doorgebracht met het aanleggen van kabels en schakelaars voor het licht boven. Er zijn wel stopcontacten waar bedlampjes in kunnen maar er was in beide slaapkamers nog geen normale plafondlamp, en schakelaars, daar hadden de vorige eigenaars blijkbaar nog nooit van gehoord. Een deel is klaar en het afmaken komt verderop in de week wordt mij beloofd. Buurman Pepa is ook weer langs geweest en die wil dat we wat komen drinken 's avonds. Ik kan het niet opbrengen, voel me echt ziek. Overigens heerst er een griepepidemie en heel Tsjechië op twee provincies na schijnt daardoor getroffen te zijn. Uiteindelijk zijn de mannen naar Pepa gegaan en bij hun thuiskomst later krijg ik een speciaal Tsjechisch medicijn (het bleek later gewoon mondwater te zijn) dat ik op een suikerklontje moet druppelen en vervolgens in een kop thee moet mikken. Daar moet ik volgens Pepa weer helemaal van opknappen… Uiteraard heb ik het braaf genomen maar of ik er nu beter van ben geworden weet ik niet, maar in elk geval ook niet zieker, en na een nachtje rillen in bed voel ik me dinsdagochtend al weer een stuk minder beroerd.

Ons dorp Ook dorp

Dinsdag schijnt de zon heerlijk, dat nodigt uit tot wandelen en buiten zijn, ondanks een griepje en verkoudheid. Er ligt een enorm pak sneeuw en eerst wordt er een heuse sneeuwpop gemaakt. Daarna gaan we een lekker stuk wandelen door de mooie besneeuwde omgeving. Uiteraard maken we wéér sneeuwfoto's, ondanks dat we er al –tig hebben. Het blijft mooi! Ook proberen we nog het kerkje "Maria Loreto" te vinden, vlakbij Cheb. Ondanks de bordjes kunnen we het niet vinden, wel vinden we de begraafplaats waar we verbaasd staan van de grote hoeveelheid "vitrines" met urnen, bloemen, foto's, poppen, kandelaars etc. Sommige zijn echt als een soort kamertje ingericht. En het zijn er denk ik wel zo'n 500, zoiets heb ik nog nooit eerder gezien. Later in de week vinden we "Maria Loreto" wel en een bezoek staat nu op het programma voor ons eerst volgende weekje in Tsjechië. Verder blijven we lekker thuis bij de kachel met een Becher en een slivovice. Luboš komt inderdaad twee dingen voor de douchekraan brengen, nu mijn man nog zover krijgen om het daadwerkelijk te repareren. Aangezien ik me ook wel weer wat beter denk te voelen nemen we ons voor om de volgende dag te gaan skiën bij Aš.

Zo gezegd, zo gedaan. Woensdagochtend staan we bijtijds op en rijden naar Aš. Ook nu sneeuwt het continue en de wegen zijn niet schoon te houden dus is het voorzichtig aan doen. Vanwege de hevige sneeuwval zijn er al diverse ongelukken gebeurd en op het Tsjechische nieuws hebben we al gehoord en gezien dat het op sommige plaatsen zoals Boži Dar en Klínovec echt niet leuk is en de weg zelfs afgesloten is. De hele weg rijden we door de sneeuw en op de sneeuw. Aangekomen bij Aš staan er maar twee andere auto's op het parkeerterrein bij het skigebiedje. We doen skischoenen en ski's aan en ploeteren door de sneeuwbui naar de lift die dicht blijkt te zijn… Uiteindelijk blijkt dat de lift door de weeks pas om twee uur 's middags open gaat. Dat stond overigens met grote letters op het bord op het parkeerterrein, tja, hoe dom kun je wezen… Het is wel schitterend bij Aš en voor we tijdelijk even naar het dorp gaan om de tussenliggende tijd vol te maken, schieten we wat foto's. Als we 's middags weer terugkomen skiën we op een bijna lege piste met fantastische sneeuw. Het is maar een klein en kort piste-tje maar de sneeuw en de omgeving zijn perfect. Ondanks de voortdurende sneeuwbuien is het heerlijk buiten, wel koud maar toch gewoon heerlijk. Als we aan het einde van de middag naar huis rijden, het sneeuwt nog steeds, zien we langs de weg in een weiland een groepje reeën staan. Uiteraard moeten we dat ook op de foto zetten en dus stoppen we langs de weg. Zodra we echter een portier opendoen en het fototoestel te voorschijn halen bedenken de reeën dat we toch wel erg eng zijn en zetten het op een loopje. Toch hebben we nog een (onscherpe) foto gemaakt. Daarna glibberen we weer verder naar huis. In ons dorp maken we nog een wandelingetje van een klein uurtje. Bergje op door heel veel sneeuw en dus heel goed voor de conditie die we niet hebben.

Aš Ons dorp, Skalkameer Klínovec

Natuurlijk willen we ook nog een dag “echt” skiën, en daarvoor moeten we dan toch naar Klínovec. Dat doen we op donderdag. Zoals altijd gaat het tot aan Boži Dar redelijk goed met rijden, maar dan… Ik heb nog nooit zoveel sneeuw gezien. Het ligt meters hoog tegen de huizen. Zodra ik de weg naar Klínovec op draai, wordt het verschrikkelijk. Geen hand voor ogen kun je zien, alles is alleen maar meters sneeuw, ongelofelijk wit en potdichte mist. Stapvoets en op hoop van zegen rijd ik naar boven. Ergens halverwege is gelukkig de mist net zo spontaan weer verdwenen als dat ze kwam en aangekomen bij de plaats van bestemming is het vol met auto's. We zijn dus niet de enigen die zo gek zijn om in deze omstandigheden te gaan rijden en skiën. Parkeren moet op het achterste parkeerterrein en we moeten daarna een flink eind lopen en klimmen voor we hijgend bij de skilift aankomen. Maar ook hier is alles dan toch ook de moeite waard want het ziet er echt uit als een plaatje. Het is wel ijzig koud en van boven op de berg naar beneden skiënd, is het net of duizend naaldjes in je gezicht prikken. Maar als liefhebber heb je dat er voor over! Na twee uur zijn we best wel bevroren en omdat de mist dichter en dichter wordt en je boven op de berg niets meer ziet, stoppen we ermee. Terug bij de auto is het inmiddels ook mistig en nog witter. Probleempje: waar is de uitgang van het parkeerterrein? Er staan geen paaltjes, lintjes o.i.d. en dus rijden wij spontaan een berg sneeuw in waar we van dachten dat daar toch echt de uitgang was. En daar kunnen zelfs de beste winterbanden niets meer aan doen. We zitten dus gewoon muurvast en de auto wil niet voor of achteruit. Ik raak van dat soort dingen enigszins gestresst en zie mezelf de nacht al doorbrengen in een ijskoude auto op een verlaten parkeerterrein. Gelukkig zijn er nog meer mensen en ook Nederlanders die de uitgang niet kunnen vinden en ik ren de auto uit en smeek de eerste de beste Nederlander om mij te helpen de auto uit de sneeuw te trekken. Dat wil hij gelukkig doen en dankzij hem en z'n medepassagiers die duwen aan de andere kant komen we los uit de hoop sneeuw en vinden we later ook nog de uitgang. De terugweg is beter dan de heenweg, we komen nog maar 1 keer vast te staan om de simpele reden dat iedereen komt vast te staan en stuk voor stuk moeten de auto's weggeduwd worden omdat de winterbanden niet voldoende zijn om zulke hoeveelheden sneeuw te trotseren. Overigens hadden we wel sneeuwkettingen bij ons dus die hadden we in het uiterste geval natuurlijk wel kunnen gebruiken. De nachtmerrie van het niet loskrijgen van de kettingen in vorige vakantie staat mij echter nog helder voor ogen. Later winkelen we nog wat in Karlovy Vary (Baumaxx, want voor die stroom boven was materiaal tekort en ineens blijkt ook dat er geen geel-groen maar blauw draad is gebruikt en alles anders is aangesloten dan wij in Nederland zouden doen. En dus gaan die lampen boven nog steeds niet aan). Verder vind ik bij de Tesco een rode Mucha wijn van de druivensoort André, daarvan neem ik een paar flessen mee want de Mucha van deze druivensoort kennen we nog niet. De Frankovka Mucha die we altijd meenemen is heerlijk dus ik ben benieuwd hoe deze zal bevallen.

Šnehulák Echt veel sneeuw bij Boži Dar De Ohře in Karlovy Vary

Vrijdag is nog een lekker laatste dagje thuis, met een wandeling, veel opruimen en schoonmaken (bah) en een bezoek aan het plaatselijke restaurant dat eerder in de week gesloten was vanwege een schilder- en opknapbeurt. Daarna gaan we nog heel gezellig bij onze Tsjechische vrienden langs waar de hapjes en drankjes weer niet op kunnen. Het is erg gezellig maar die stroom moet nog klaar op de bovenverdieping dus taaien we af om tien uur en wordt er tot middernacht geprutst met kabels, kroonsteentjes etc. Maar… uiteindelijk na zo'n 15 verschillende combinaties kabeltjes aan elkaar te hebben verbonden werkt het dan toch! Moe maar voldaan (en een klein beetje triest, want ik moet weer naar Nederland) gaan we slapen.

De ochtend van vertrek breekt onvermijdelijk aan en als we aan het ontbijt zitten komt Pepa met zijn vrouw en zoon afscheid van ons nemen. Daarna “moeten” we nog koffie drinken en apfelstrudel eten bij Daša en Luboš. Luboš geeft ons twee flesjes huisgestookte Slivovice mee voor thuis. We rijden om half 12 weg uit ons mooie besneeuwde dorp en halen een thuisvoorraadje Becherovka en Svestka in Cheb. De terugreis verloopt verder wel redelijk op twee filetjes in Duitsland na en we zijn in de gebruikelijke acht uurtjes weer terug in Nederland.

Mei 2005

Op vrijdagmiddag 29 april gaan we weer richting Tsjechië. Eigenlijk zouden we eerst zaterdagochtend gaan maar dat vind ik zonde van de zaterdag. Nu komen we vrijdagavond aan en kunnen we lekker de hele zaterdag ook in Tsjechië doorbrengen. Op vrijdagavond om iets voor elf uur rijden we het weggetje naar ons dorp op. Op een van de hellingen naar het meer toe staat een groepje reeen, dat is alvast een leuke verrassing. Even later komen we bij ons huis. De kachel brandt en de temperatuur is prima. Voor het huis bevindt zich inmiddels een soort put en er ligt cement en heel veel hout, De put wordt om de bron heen gemetseld en zo te zien is men er mee bezig.

Op zaterdagochtend staan we bijtijds op want we willen graag naar de markt in Cheb en die is alleen 's ochtends. Dus na het ontbijt rijden we naar Cheb. Onderweg zien we dat alles weer mooi in bloei staat, de fruitbomen en de grote gele koolzaadvelden zijn er weer volop. Eerst kopen we een nieuw gasfornuis, we zijn het koken op een antiek camping gasstel inmiddels echt beu. Daarna doen we de rest van de boodschappen en gaan we naar het marktplein in Cheb. Het is er enorm druk want er is een tentoonstelling van legervoertuigen uit de 2e wereldoorlog en er is ook een herdenking. Compleet met muziek, majorettes en toespraken. Het wemelt er ook van de oud militairen waaronder ook een aantal Nederlanders. De marktkraampjes staan er ook en het is een gezellige boel. We drinken koffie en eten een ijsje bij Kavárna Spaliček op het plein en genieten van de zon. Het is heerlijk weer en we hebben meteen een vakantiegevoel. 's Middags thuis installeren we het gasfornuis dat een klein beetje moet worden omgebouwd omdat we geen aardgas maar butaangas hebben, maar dat is snel gebeurd. Vervolgens installeer ik me met boek in de tuin. In de tuin zijn van de ruim 100 bollen die ik er in oktober had ingezet er toch zeker wel 15 opgekomen, beetje mager resultaat, jammer. Nou ja, je kunt niet alles hebben. De lavendel en de rozen doen het in elk geval wel goed net als onze "svestka boompjes". Lang duurt de rust niet want druppelsgewijs komen de buren en daarvan weer buren aan om even een pivo te drinken en ons welkom te heten. Uiteraard moeten we 's avonds bij Pepa komen eten en drinken. Als we 's avonds bij hem zijn komen er nog meer dorpsbewoners binnen waarvan er een al de nodige pivo's op heeft. Na een uur is hij zo dronken dat hij naast zijn stoel gaat zitten, omvalt en mij daardoor ongewild een rijtje Tsjechische scheldwoorden leert. Vervolgens valt hij boven zijn bier in slaap. Het is die avond, 30 april, heksennacht en de aanwezige vrouwen (heksen) moeten door de mannen gezoend worden, dus.... Vervolgens wordt ons een enkele reis per bezem aangeboden als we het niet met de mannen eens zijn. Vorig jaar hebben we op heksennacht allemaal heksenvuren zien branden maar dit jaar was er bij ons in het dorp geen heksenvuur. Misschien toch te weinig heksen? Na anderhalf uur vinden we het wel mooi geweest en gaan we naar huis. De avond was wel meteen een goede test om Tsjechisch te praten en het ging zelfs erg voorspoedig, gelukkig.

Petrin Cheb 30 april 2005 Het was echt zo warm

Zondag is het schitterend weer en heet! De thermometer op de veranda wijst + 50 graden aan en ik zit inderdaad te bakken in de zon, erg lekker. We brengen de dag door in de tuin met crocket spelen en lezen en met het voorbereiden van onze 2-daagse reis naar Praag de komende dagen. We hebben in Nederland al veel dingen uitgezocht die we willen zien en nu moet de snelste route en het openbaar vervoer in Praag nog even worden uitgezocht. De snelweg om Plzeň is inmiddels klaar dus Luboš raadt ons aan om die te nemen en niet over Karlovy Vary te rijden omdat het zeker 1 1/2 uur langer is. 's Middags komt Luboš even langs om te zeggen dat hij een nieuwe barbecue heeft gekocht en vraagt of we 's avonds komen barbecuen. Dat vinden we uiteraard heel gezellig. Om 7 uur zijn we bij onze vrienden en dankzij het prachtige weer is het uitstekend buiten zitten tot een uur of tien. Het is erg gezellig en we eten lekker. Ook is er nog een verlaat verjaardagscadeau: een karton met 10 halve liters Staropramen met een opener met een batterijtje erin. Zodra je met de opener de kroonkurk van je flesje bier afhaalt hoor je het geluid van een flesje bier dat wordt leeggeschonken in een glas en daarna een dorstige mannenstem die zegt: "aaaahhhh, chlapi sobě", de precieze betekenis is me nog steeds niet duidelijk maar het heeft iets met "kerels" te maken. Natuurlijk wordt de rest van de week de opener tot vervelens toen de hele dag gebruikt, óók door degenen die geen bier drinken. Om 10 uur 's avonds gaan we naar huis want de volgende ochtend willen we om 6 uur opstaan zodat we om 7 uur op weg naar Praag kunnen dat zo'n 2 1/2 uur rijden bij ons vandaan is.

Maandagochtend rijden we keurig om 7 uur 's ochtends weg. Het eerste stuk is nog tweebaans weg via Marianske Lazne naar Plana maar een stukje voorbij Plana kunnen we de snelweg op. We kopen een autobaanvignet en rijden daarna vlot door naar Praag. Ons hotel, Hotel Tourist, ligt in Praag 4 (Smíchov) en is heel gemakkelijk te vinden als je vanaf de snelweg van Plzeň komt. We zijn er tegen 10 uur, checken in en kunnen meteen al de tassen in de kamers kwijt, dat is een meevaller. Vervolgens mag de auto in een afgesloten parkeergarage en gaan wij naar de bushalte 200 meter verderop om onze eerste dag Praag te gaan doen. Het openbaar vervoer in Praag is echt heel goed geregeld, dat ervaren we ook nu weer. De bus rijdt elke 10 minuten naar metrostation Anděl. Op het metrostation kopen we een 24-uurs kaartje voor het openbaar vervoer. Ter informatie: Voor volwassenen is de prijs 70 kronen en voor kinderen tot 15 jaar 35 kronen. Je kunt 24 uur onbeperkt door heel Praag reizen met bus, tram en metro, ideaal. Vanaf Anděl nemen we de metro naar station Můstek dat vlakbij Kavárna Odkolek is, waar we eerst een heerlijk vers gebakje eten en koffie drinken. Kavárna Odkolek bevindt zich in de wijk "Staré Město" in de straat "Rytířská". Er wordt elk uur vers gebak, broodjes etc. gebakken. Het gebak is er echt heerlijk en super vers. Een aanrader voor wie even een rustpauze wil tijdens een bezoek aan de Praagse binnenstad. Ook in Praag is de temperatuur inmiddels tot zomerse hoogte opgelopen en het is lekker warm, het bord bij de brug geeft 32 graden aan, en dat op 2 mei!

Odkolek Vltava Teplota

Vervolgens nemen we tram 22 naar Újezd om naar het Petřin park en de uitkijktoren Petřin te kunnen gaan. We moeten echter iets eerder uit de tram vanwege een aanrijding van een auto met de tram voor ons. Eigenlijk komt dat heel goed uit want nu kunnen we een mooi stukje lopen over de "most Legii", een van de vele Praagse bruggen over de Vltava (Moldau), die een mooi uitzicht biedt over de Vltava met de Karlův most (de beroemde Karels brug) en de Praagse burcht. We lopen dus vervolgens verder naar de halte van het trammetje dat ons naar de top van de Petřin heuvel brengt. Daar aangekomen kun je vervolgens de uitkijktoren in en de 299 traptreden omhoog klimmen om een fantastisch uitzicht over Praag te hebben. Natuurlijk doen wij dat ook want wat zijn nou 299 traptreedjes... Hijgend bovengekomen zien we het volgende uitzicht over de burcht met de kathedraal Svatého Vita en het Loreta complex:

Uitzicht over Praag Loreto

Nadat we Praag alle kanten hebben rondgekeken gaan we naar beneden en gaan we naar het "spiegeldoolhof" (bludiště), dit is een aanrader voor als u met kinderen hier bent. Daarna gaan we vanaf de heuvel door het park naar beneden richting de Praagse burcht, de chram Svatého Vita (de St. Vitus katedraal) en de kostel Svatého Mikulaše (St. Nicolaas kerk). Dit wandeltochtje door het park duurt ruim een half uur en als je dan beneden bent mag je meteen weer naar boven de trappen op naar de ingang van de burcht. Op ongeveer de helft zijn we ter hoogte van de St. Nicolaas kerk , de helft van ons gezelschap wil de kerk graag bekijken en gaat naar binnen. Ik heb hem al uitgebreid gezien de twee vorige keren dat ik in Praag was dus ik blijf lekker buiten op de trap in de zon zittenen schrijf de ansichtkaartjes voor het thuisfront. Dan lopen we verder naar boven en het plein van de burcht op. De St. Vitus kathedraal staat (weer) in de steigers, jammer want zo kan je niet echt een mooie foto maken. We gaan de St. Vitus kathedraal in en dit keer bekijken we hem helemaal tot achterin de kerk, de catacomben en ook beklimmen we de toren. Dat zijn 287 treden...... Ook hier heb je weer een mooi uitzicht over de stad en hierboven in de toren is een plattegrond waar precies op staat wat je waar kunt zien als je de toren rond loopt. Als we uiteindelijk weer beneden zijn gaan we het "Gouden straatje" (zlatá ulička) in en lopen zo naar de andere kant van de burcht. Daar, bij de andere ingang van de burcht, bevindt zich het speelgoed museum (muzeum Hraček). Het museum is niet al te groot maar wel leuk om te bezoeken. Deze keer was er ook een zeer uitgebreide Barbie-tentoonstelling. Dit museum is ook een aanrader als je met kinderen in Praag bent. Als we het speelgoed museum uitkomen is het inmiddels al tegen 17.30 uur, we lopen de trappen af waar de kleine marktkraampjes al langzaamaan worden afgebroken. Beneden aangekomen gaan we naar metrostation Malostranska en nemen we de metro naar halte muzeum omdat we vandaar uit ´s avonds naar Praag Holešovice moeten om naar de Křižíková fontana te gaan. Maar eerst moeten we toch echt iets eten want we zijn allemaal hongerig en moe van al het lopen, klimmen en kijken. Mijn knieen doen zeer en ik ben blij dat we even kunnen gaan zitten bij restaurant Svatého Václava op het Václavské náměstí. In dat restaurant blijken ook nogal eens bekende Tsjechen te eten, o.a. Milan Baroš, en die staan met foto op de placemats. We nemen er natuurlijk een mee als souvenir. Het eten is er wel oké maar niet echt bijzonder. De Griekse salade en de biefstuk zijn erg lekker maar de overige dingen zijn doorsnee en in verhouding tot andere restaurants zijn de prijzen hier aan de hoge kant. Dat zal uiteraard ook met de locatie te maken hebben.

Na het eten gaan we weer op pad om als afsluiting van de dag de Křížikova fontana te bezoeken. Dat is een waterorgel waar je een š kwartier durende show kunt bekijken en beluisteren. We nemen de metro naar Nádráži Holešovice en vervolgens tram 5 naar Uvystavísě waar de arena is met de fontein. We zijn er om voor half 9 maar er staat een behoorlijke rij mensen te wachten voor de enige kassa die er is. Het duurt uiteindelijk zolang dat we pas naar de voorstelling van 22.00 uur kunnen. Het is een geduw en drukte van jewelste, slecht geregeld vind ik. Als je eenmaal bij de fontein bent en in de arena zit blijkt dat het helemaal niet zo druk is en er nog heel wat plaatsen over zijn. Dat maakt het nog onbegrijpelijker dat er zo gedrongen wordt bij de kassa en voor de ingang. We hebben een goede plek en om iets over tienen begint de show. Het stuk dat gespeeld wordt is "Barcelona" en een aantal andere stukken van Freddy Mercury en Montserat Caballé. De fontein spuit op de maat en de melodie van de muziek, er worden verschillende kleuren gebruikt en totaal duurt het inderdaad zo'n 3 kwartier. De fontein is heel groot en ik vond het een mooie voorstelling.

Křížikova Fontana

Om 23.00 uur gaan we weg en reizen met tram, metro en bus terug naar ons hotel. Daar zijn we tegen half 1 's nachts. Het was een leuke dag , heel veel gezien en heel veel gelopen waardoor we allemaal helemaal op zijn en als een blok in slaap vallen ondanks de keiharde bedden (ik hoorde altijd mensen klagen over dat de bedden in Tsjechië zo keihard zijn. Zelf nog niet meegemaakt tot nu dus. Beton was er zacht bij vergeleken...).

Dinsdagochtend staan we toch bijtijds op en om kwart voor negen zitten we aan het ontbijt. Het ontbijt bestaat uit een buffet met broodjes, ei, yoghurt, corn flakes, cruesli en voor de liefhebber ook nog warme gebakken worstjes en bonen. Die worst laat ik aan me voorbij gaan. Na het ontbijt gaan we weer op pad met bus en metro en gaan alweer naar Nádráži Holešovice om vandaar met de bus verder te reizen naar Praag Trojá waar we Zamek Trojá en de Praagse dierentuin willen bezoeken. Na een kwartiertje met de bus stappen we uit bij Zamek Trojá en daar brengen we 2 tot 2 1/2 uur door. Er is in dit kasteel/buiten een tentoonstelling van werken van Tsjechische kunstenaar uit de 19e eeuw. Veel schilderijen en ook wat beeldhouwwerken. Ik ging echter niet daarvoor maar voor het kasteel zelf waarvan de zalen prachtige Fresco's tonen. In bijna elke kamer is wel een plafondschildering en alle schilderingen worden beschreven en uitgelegd op papieren die in diverse talen (ook Nederlands) in de desbetreffende zaal liggen. De grote zaal is werkelijk schitterend. Hier zijn zowel plafond als alle wanden beschilderd en je kunt er rustig een uur gaan zitten kijken om alles goed te zien en op te zoeken. Neem de tijd als je dit kasteel bezoekt wat je kijkt er echt je ogen uit als je van Fresco's houdt. Verder zijn er ook nog een aantal Chinese kamers in het kasteel. Om het kasteel heen is een fraai aangelegde tuin en zelfs in de paardenstallen vind je barokke schilderingen, decadentie ten top. Helaas is het verboden om foto's te maken maar voor wie toch een indruk wil krijgen kan op deze website over Trojá kijken. Een bezoek aan Zamek Trojá heeft 1 nadeel: je krijgt kramp in je nek van het naar boven kijken.

Tegenover Zamek Trojá ligt de Praagse dierentuin (zoologická zahrada). Twee van ons gaan naar de dierentuin. Ze zijn er 3 1/2 uur geweest maar dat was veel te kort horen we achteraf. Ze hebben nog niet eens de helft gezien. De dierentuin is na de laatste overstromingen helemaal opgeknapt en ziet er prachtig uit en is heel groot. Ook is er een kabelbaantje waarmee je naar de plek kunt gaan waar een kudde Przwalski paarden staat. Toevallig was er net een veulentje geboren, leuk om van zo dichtbij te kunnen zien. In de zomer gaan we weer terug en dan wordt de rest van de dierentuin bekeken. Voor gezinnen met kinderen is dit absoluut een leuk uitje als je wat langer in Praag of daar in de buurt bent. Een kaartje voor een volwassene kostte 90 Kc (iets meer dan € 3,--) en voor kinderen 60 Kc.

Przwalski veulen Uitzicht over de Karluv most

Zelf ben ik niet naar de dierentuin geweest (ga wel in de zomer) maar ben met de 2 anderen teruggegaan naar het centrum om markt en (boek)winkels te kijken. Eerst lopen we de markt op Havelská over en daarna splitsen we op en ik ga eerst weer even een lekker tvaroh broodje eten en koffie drinken bij Odkolek. Daarna begin ik aan mijn boekwinkeltocht. Voor boekwinkelliefhebbers is het centrum van Praag een waar paradijs. Ik bezoek er dan ook heel veel en heb ook gevonden waar ik naar op zoek was, ondermeer een lesboek het boek Malostranské povidky van Neruda met verhalen over het leven in de Praagse wijk Mala Strana en 3 kinderboeken (goed om Tsjechisch te leren lezen). Ik had nog wel een paar uur kunnen doorbrengen maar we hebben met z'n allen om 5 uur afgesproken bij het standbeeld van Václav op het Václavské náměstí. Als iedereen daar is gaan we met de metro naar station Anděl (Anděl is overigens het Tsjechische woord voor engel) en daar vlakbij eten we bij een Italiaans restaurant. Heerlijk eten voor een prettige prijs, een tip voor wie in de buurt is van metro of busstation Anděl: restaurant "Corte di Angelo". Na het lekkere eten gaan we met de bus terug naar het hotel en halen de auto op. Overigens was het weer deze dag wel minder mooi en viel er vooral 's middags eigenlijk de hele tijd regen. Maar ook in de regen verveel je je niet in Praag en we vonden het allemaal 2 geslaagde dagen ondanks dat we geen stap meer kunnen zetten. 's Avonds om 10.30 uur zijn we weer terug bij ons chata waar we lekker onderuit zakken met een Becherovka en een pivo.

Woensdag is het een lekker rustig dagje. 's Morgens heb ik een afspraak bij de PneuServis om de winterbanden te laten wisselen voor de normale banden. Dat is in een kwartiertje gebeurd. Bij de PneuServis spreken ze alleen maar Tsjechisch, dus dat is altijd een uitdaging....... het is weer gelukt. Snel haal ik de benodigde boodschappen en aan het einde van de ochtend ben ik weer thuis. Bijkomen van Praag met een boek op de veranda is zo'n beetje de rest van de dagvulling. Alhoewel, ik behang ook nog een muurtje van de kleine slaapkamer want dat had ik al veel te lang uitgesteld. Ook lopen we die dag nog een stukje, ook dit jaar in mei is het landschap verdeeld in groene en gele vlakken, de koolzaad bloeit volop. Als ik aan het begin van de avond ga wandelen is het zo stil en mooi in de omgeving dat het lijkt alsof de tijd er heeft stilgestaan.

Op donderdag hebben we een afspraak in Karlovy Vary. Aangezien het al een tijdje mogelijk is om als Nederlandse (der) zelf jednatel te worden van je eigen SRO hebben we hiervoor het een en ander in werking gezet. Want zoals met al dit soort dingen kost dit een hoop tijd, geregel en uitgezoek. Eerst moeten we naar de notaris om een officiële versie van het wijzigingsformulier jednatel te krijgen. Verder moet de advocaat worden gemachtigd om de wijzigingen in de SRO zoals adres gegevens, wijziging jednatel etc. door te kunnen voeren. Dus diverse formulieren moeten worden getekend en gekopieerd. Gelukkig hebben we goede hulp van een Nederlands sprekende Tsjechische. In Nederland heb ik bij de gemeente een verklaring van goedgedrag aan moeten vragen. Vroeger ging dat met één druk op de knop maar tegenwoordig is daar een uitgebreid formulier voor nodig en kost het ook nog eens bijna € 30,-- om de verklaring na een aantal weken in huis te kunnen hebben. Maar goed, we rekenen erop dat alles begin juli rond zal zijn en dat ik dan jednatel ben waardoor we enigszins kosten kunnen besparen. Tot nog toe betaalden we elk jaar een bedrag aan de Tsjechische jednatel. Na alles getekend te hebben gaan we even koffie drinken en daarna nog een stukje Karlovy Vary in waar op dat moment een soort marathon aan de gang is. Het heeft te maken met de 60e verjaardag van de bevrijding na de tweede wereldoorlog. Er liggen ook grote bloemenkransen bij de diverse herdenkingsmonumenten. Halverwege de middag zijn we weer thuis en is het weer heerlijk warm en zonnig dus ben ik weer buiten met een boek te vinden.

Natuur in mei

Vrijdag gaan we allemaal naar de kapper in Cheb. Verder lezen, schrijven en wandelen we. Op zo'n laatste dag voel ik me altijd een beetje katterig omdat ik wegga uit Tsjechië en ik dat helemaal niet wil. Tja, het blijft voorlopig nog dromen van een "langer-dan-een-weekje-of-wat" verblijf in Tsjechië. Ik heb wel een extra leuk vooruitzicht voor de zomer want behalve onze gewone vakantie ga ik ook een week een cursus Tsjechisch volgen in Dolni Dvořistě, en daar heb ik heel veel zin in. Het Tsjechisch spreken gaat echt steeds beter en ik heb me zelfs deze afgelopen week kunnen redden zonder dat ik Duits of Engels nodig had, echt leuk. Niet dat het foutloos was, integendeel, want die verbuigingen en naamvallen daar doe je wel een paar jaar over. Mijn Tsjechische vriendin zegt zelfs tegen me dat zij het ook niet altijd weet, een schrale troost.... Vrijdag avond komen onze vrienden langs en het is echt super gezellig. We maken er een leuke avond van met lekkere Tsjechische hapjes en drankjes. Opruimen en inpakken komt er niet meer van, dat moet de volgende dag dan maar.

Zaterdagochtend dus bijtijds opgestaan, ingepakt, schoongemaakt en ontbeten. Een vervelende bijkomstigheid is wel dat precies deze ochtend de pomp van het water ermee gestopt is, en het lastig schoonmaken zonder (warm) water uit de kraan. Dus halen we weer water uit onze opslag tonnen, het blijft dus zo af en toe nog steeds een beetje primitief. De buren komen weer aan met allerlei lekkere hapjes voor onderweg en om afscheid te nemen. Er worden zelfs afscheidsfoto's gemaakt en als ik zeg dat ik een beetje verdrietig ben omdat ik weer naar huis ga beaamt de buurman dat volmondig, leuk hoor dat we zo zijn opgenomen in dit kleine dorpje. We lopen naar het restaurant waar we nog een allerlaatste ijsje nemen en dan beginnen we aan de terugreis.

Laat je opmerking of bericht over deze website achter in het

© M. Wustenhoff 2003, 2004, 2005. All rights reserved.