LOGBOEK 2004

 

Februari 2004 :

Vanaf 21 februari hadden we een weekje vrij dus vertrokken we meteen weer naar Tsjechië. De reis ging alweer snel, er reed geen vrachtverkeer en de zuidelijke route bevalt erg goed. Deze weg is echt een stuk rustiger dan de A4 vanaf Kassel. Om 14.00 uur stonden we al bij de grensovergang en dus we hadden nog uitgebreid de tijd om boodschappen te doen. Ons "chata" is lekker warm als we aankomen, de kachel was op vrijdag aangemaakt door onze vrienden en ook is er weer water geregeld. Een grote container staat in de kelder. De tuin is bijna dicht en de struiken zijn gesnoeid. Het "bronwater" is bijna schoon genoeg om aangesloten te worden op de leidingen naar het huis maar voor de zekerheid krijgen we nu nog water op de ouderwetse manier via de container, tonnen en pomp. We skiën veel deze week en de pistes bij Klinovec zijn in supergoede conditie. Er ligt ca. 120 cm. sneeuw. Van de 5 dagen die we skiën, sneeuwt het 4 dagen en 1 dag hebben we prachtig zonnig weer.

De piste voor jezelf Op Klinovec Dit keer wel skiën en niets gebroken

Het is niet zo koud, een heel verschil met december toen onze tenen en oren eraf vroren. We kunnen echter geen dag zonder sneeuwkettingen. Tot aan Bozi Dar gaat het goed maar daarna glijdt de auto alle kanten op. Ik breek dit keer niets en heb alleen maar wat paarse en blauwe plekken van het vallen doordat een nog niet zo ervaren skister over mij heen probeert te skiën. We rijden nog een keer naar Marianske Lazne om de mooie panden te bekijken. Verder maken we natuurlijk veel sneeuw- en skifoto's.

Bomen zwaar van de sneeuw

In ons huisje zetten we de keuken in de "Fugenbunt", de voegen waren echt lelijk en zijn nu stralend wit (voor zolang als het duurt, want het blijkt met een keer vegen er net zo hard weer af te gaan....). We drinken van de door onze vriend gemaakte Slivovice (slechts 50% alcohol, valt volgens hem reuze mee) en krijgen de tip dat we zelf ook "Svestka" boompjes in onze tuin moeten zetten zodat we ook Slivovice kunnen maken. We hebben vetbolletjes voor de vogels meegenomen en we hebben daardoor de hele week een veranda vol met vogeltjes(poep), heel leuk. Ik heb nog nooit zoveel kool- en pimpelmeesjes en roodborstjes bij elkaar gezien.

Familie Mees eet zich vol Veranda en tuin De keuken in de Fugenbunt

Op vrijdagochtend blijkt het zo hard gevroren te hebben dat het water in de provisorische leiding bevroren is. Inmiddels vinden we dit niet meer echt erg, we zijn al best handig in het vinden van oplossingen voor dit soort ongemakken. 's Avonds is het probleem weer verholpen en hebben we weer water uit de kraan. We hebben de foto's van oud en nieuw meegenomen voor iedereen en dat is een succes. Mijn Tsjechisch gaat ook vooruit en hoewel het grammaticaal nog wel af en toe een zooitje is krijg ik toch veel complimenten, best leuk. We gaan nog een half dagje naar Marianské Lázne, om de mooie pandjes daar te bekijken. We rijden als we gaan skiën elke keer door Jachymov, een plaatsje met 2 gezichten: een groot deel is echt vervallen en verwaarloosd, het andere deel heeft net als de meeste andere kuurstadjes prachtige panden. Toch is de eerste aanblik helaas troosteloos. De kerk die tegen de omhoog gaande weg aan ligt biedt echter wel een mooie aanblik.

Pandje in Marianske Lazne Kerkje in Marianske Lazne Kerk in Jachymov

De week vliegt om en nadat we zaterdag nog skiën tot ca. 14.00 uur, rijden we daarna weer de grens over terug naar huis. Onderweg hebben we eerst zon maar daarna vreselijk weer: sneeuwbuien en mist, ik zie echt geen hand voor ogen achter het stuur. Ondanks dat zijn we rond middernacht weer thuis in NL en begint het aftellen naar de volgende keer Tsjechië.

De toren boven op Klinovec, ca. 1240 mtr. Prachtig uitzicht vanaf de bergen De weg naar de pistes

Klik hier voor de overige foto's van deze vakantie.

Mei 2004

De periode van 30 april tot 8 mei brachten we door in een prachtig groen Tsjechië. Op 1 mei 2004 is Tsjechië toegetreden tot de EU. Wij stonden op 30 april 's avonds om een uur of 10 bij de grens. Ik had voor we weg gingen geïnformeerd hoe het nou zat met de paspoorten vanaf 1 mei. Mijn paspoort verloopt binnenkort en eerder was er een regel dat je paspoort na vertrek uit Tsjechië nog 3 maanden geldig moest zijn. De ambassade vertelde me dat die regel vanaf 1 mei kwam te vervallen en tevens zou je vanaf die datum aan een Nederlandse identiteitskaart voldoende hebben om Tsjechië binnen te komen. Formeel was het natuurlijk nog geen 1 mei maar desondanks hoefden we voor het eerst niet te wachten bij de grens, werd er wat wazig naar de paspoorten gekeken, en konden we meteen doorrijden, mooi!

Koolzaadvelden op de weg naar ons dorp. Ons dorp

De eerste dagen waren redelijk tot mooi qua weer, later werd het elke dag iets slechter. Was het in het begin van de week nog zo'n 20 tot 25 graden, aan het einde van de week was het héél koud, zo'n 8 graden, en héél nat. Dat was natuurlijk niet zo leuk maar wel goed om productief te zijn in het huis. We hebben dan ook deze week over de gehele benedenverdieping laminaat gelegd, behalve in de badkamer natuurlijk. Het is enorm opgeknapt en we zijn er heel tevreden over.

Woongedeelte met nieuw laminaat en nieuwe bank Gang Woonkamer

Toen we aankwamen stonden er allemaal tonnen met "bronwater" voor de deur. We zagen het meteen al, de aansluiting is nog steeds niet gemaakt. Onder in de tonnen lag een laagje zand/modder en dus is het water nog steeds niet schoon genoeg om de buitenleidingen aan te sluiten op de leidingen in het huis . Ik kan er niet meer mee zitten, het zal wel een keer goed komen. De tuin zag er ook weer wat beter uit, struiken waren gesnoeid, er waren een aantal boompjes geplant en het grote gat dat gegraven was voor de waterleiding is inmiddels ook weer dicht.

Onderweg naar Cheb Uitzicht op Pomezi Skalkameer

De natuur is zonder meer op haar mooist in deze periode, alles is groen en overal bloeien bloesembomen en koolzaad. In de tuin bloeien vooral heel veel paardenbloemen, ongelooflijk hoe snel die uit de grond schieten als het regent! Zelf heb ik wat fruitbomen en rozenstruiken in de tuin gezet, ze waren er niet al te best aan toe dus wat dat betreft is die regen zo gek nog niet. Ik hoop dat m'n werk niet voor niets is geweest en dat alles toch aanslaat en in leven blijft. Dat blijft nog even afwachten tot het volgende bezoek.

De tuin Het huis

We hebben ook nog even snel Karlovy Vary bezocht. Helaas was het vreselijk weer, stromende regen en hooguit 13 graden. De geveltjes en de colonnades zijn er echter niet minder mooi om en de toeristen blijven toch wel komen, weer of geen weer. Het is er altijd druk en er lopen mensen af en aan naar de bronnen.

De tuin Het huis

Op 8 mei moeten we weer terug naar huis. Het afscheid nemen van Tsjechië en mijn huisje vind ik elke keer dat ik er ben moeilijker worden. Dit keer gaat het écht langer gaat duren dan de laatste paar keren tot het volgende bezoek en met zéér gemengde gevoelens rijd ik weg, ik wil elke keer heel graag blijven..... We gaan weer zonder problemen de grens over: geen rij wachtende auto's, dat is wel een vooruitgang. Het is rustig op de weg en we rijden redelijk vlot terug naar Nederland.

Pinksteren 2004

Namesti in Cheb Kolonada in Marianske Lazne Plafondschildering in de colonnade in Marianske Lazne

Vrij onverwachts was ik na een drietal vermoeiende weken het pinksterweekend in Tsjechië waar het heerlijk en echt bijkomen was. Het weer was prachtig, zonnig en warm. Ik heb voornamelijk de "toerist" uitgehangen, uitgerust in de tuin en niets in huis gedaan. Deze keer geen verder verslag van hoe of wat maar wel foto's/dia's van Klinovec, Karlovy Vary, Loket, Frantiskovy Lazne en Marianske Lazne.

Hrad Loket Russisch Orthodoxe kerk van Paulus en Petrus in Karlovy Vary Colonnade met fontein in Marianske Lazne

Diaserie 1 van pinksteren in Tsjechië. Diaserie 2 van pinksteren in Tsjechië.

Zomer 2004

En het werd zomer..... Na hard werken was er eindelijk de zomervakantie. Drie weken Tsjechië, wat een genot! Uiteindelijk werden het 3 weken en 1 dag omdat ik er nog een dagje bij gesnoept had door vooraf in het weekend en 's avonds te werken , waardoor we op vrijdag weg konden i.p.v. zaterdag. Dus 22 juli alles 's avonds ingepakt en in de auto geladen, last minute, maar onder druk pakt het toch het best in. Gelukkig is er inmiddels veel in ons huisje zodat niet alles keer op keer mee hoeft en alleen de kofferbak vol zit. Zelfs de hoedenplank hoef ik niet vol te stouwen. Vrijdag de 23e keurig om 07.15 afgereisd, maar een kwartiertje later dan gepland. Om half 4 rijden we ons opritje op. Het is een fijne rit geweest, heel rustig op de weg en in de auto. Dat laatste komt vooral doordat er dit keer geen oorlog is op de achterbank, erg prettig. Aan ons huisje hangen de bloembakken vol met bloeiende geraniums en andere plantjes. In mei heb ik de bloembakken gekocht en gevuld en in de tijd dat we weg waren heb ik ze uitgeleend aan onze Tsjechische vrienden. Nu hebben zij ze weer terug gehangen vol met moois. Ook in de tuin staan afrikaantjes, viooltjes en allerlei kleurige plantjes te bloeien. De rozen die ik in mei in de tuin heb gezet, staan in knop en op openspringen. Het ziet er vrolijk en gezellig uit en binnen 5 minuten voel ik me weer helemaal thuis. De schrik komt als we de deur opendoen: door het optrekkende vocht vanwege de laatste weken met alleen maar regen, is het laminaat in de gang uit gaan zetten en heeft een heuvellandschap gevormd, dat is echt balen zeg. Een leuke verrassing daarentegen is dat de muur tussen de keuken en de kamer, die een grote scheur vertoonde en enigszins verzakt was, door een stukadoor gerepareerd en gewit is. Dat ziet er echt heel fraai uit. Ik ben blij dat we zulke fijne mensen in Tsjechië hebben ontmoet die zoveel voor ons in orde maken. De tuin is helemaal dicht op het gat van de bron na en er groeit nieuw ingezaaid gras. Het water uit de bron is nog steeds niet schoon. We hebben gehoord dat dat soms wel tot een jaar kan duren. Dus blijven we toch nog een beetje primitief, wat ik eigenlijk best leuk vind, met een slang het water in tonnen doen. Dat moet dan een dag staan waarna het zand dat erin zit naar de bodem is gezakt. Vervolgens is het water schoon en helder en moet met emmers in de container in de kelder worden gegooid. Vanuit de container wordt het vervolgens naar het huis gepompt. Natuurlijk moeten we daardoor zuinig aan doen met het water, kort douchen etc., zodat de container niet te snel leeg is. Het heeft als voordeel dat je van al het gesjouw heel sportief blijft en meteen alle overtollige calorietjes van al het lekkere Tsjechische eten en drinken er weer af loopt.

Kasteel Orlik vanaf de Vltava Kasteel Orlik

De eerste avond eten we zoals altijd in het restaurant in ons dorp waar we hartelijk worden ontvangen door Zdenka, de cheffin. We eten lekker en nadat we de spullen hebben uitgepakt en de koffers hebben leeggemaakt rijden we 's avonds naar Marianske Lazne om in het donker naar de fontein met licht en muziek te kijken. Nou was het wel een gok tot hoe laat dat kon en ik kom tot de conclusie dat de laatste “voorstelling” om 22.00 uur is. We horen net de allerlaatste noot wegsterven als we de trappen naar de fontein oplopen…. We hebben dit keer iemand mee op vakantie die nog nooit in Tsjechië is geweest en daar maken we dankbaar gebruik van om alles nog eens goed te (laten) zien. Dus ook de bronnetjes in Marianske Lazne, ook al is het avond. Het bronwater dat we proeven is hier zo mogelijk nog viezer dan in Karlovy Vary. Als we terugrijden begint het verschrikkelijk te regenen en te onweren en we zien echt spectaculaire bliksemflitsen. Dat belooft wat voor de volgende dag.

Blatna Loket Naderend onweer

Omdat het de volgende dag inderdaad nog steeds hopeloos weer is, besluiten we om dan maar de door ons uitgezochte kastelen te gaan bekijken: Orlik en Zvikov. Dus in de auto en na 2 1/2 uur rijden en maar 1 keer verdwalen komen we bij kasteel Orlik aan. Vanwege een wat onhandige tijd voor een rondleiding kunnen we Orlik helaas niet van binnen zien. We gaan met een boot over de Vltava en de Otava naar Zvikov. Waar deze twee rivieren samenkomen, ligt kasteel Zvikov. Daar hebben we gelukkig wel ruimschoots de tijd om te kijken. De 3 kwartier durende boottocht is ook leuk, de oevers van de rivier zijn erg mooi met rotspartijen in prachtig grillige vormen. Ondertussen is het weer ook beter geworden en komt er zelfs af en toe een waterig zonnetje te voorschijn. We eten in de kasteeltuin van Zvikov: Langos, een soort pizza-achtige wafel met tomatenketchup, geraspte kaas en een enorme hoeveelheid knoflook. Na een middag te hebben genoten, varen we weer terug naar Orlik en rijden richting huis. Onderweg komen we langs Blatna, waar ook nog een mooi kasteel staat. Uiteindelijk komen we 's avonds, na heel erg verkeerd te zijn gereden, om 1 minuut voor 10 weer in Marianske Lazne zodat we dit keer wel de fontein kunnen zien. Gelukkig spelen ze zelfs 2 nummers, elke dag en ieder tijdstip heeft andere muziek en nu spelen ze Andrea Boccelli, en maakt de fontein en de mooie muziek de irritatie van het verdwalen weer een beetje goed.

Zvikov Kapel in Zvikov Zvikov, kapel muurschildering

Gelukkig knapt het weer op zodat we op zondag Camp Karel bezoeken, midgetgolfen en het verder een lekker lui dagje wordt met veel zon en een boek. Ik heb een flinke voorraad boeken meegenomen die ik ook echt allemaal wil lezen...... Maar ik weet ook dat er toch wel een beetje geklust moet worden, je hebt nu eenmaal een chata en dat vraagt wel wat onderhoud zo af en toe. Zondagavond maken we een flinke wandeling van zo'n 7 km, helemaal langs de oever van het meer. In de eerste week is het weer nog wat wisselend, de thermometer wees zelfs een keer 16 graden aan overdag! Op een van de regenachtige dagen rijden we naar Karlovy Vary waar we naar uitzichttoren Diana gaan. Je gaat met een soort trammetje naar boven en beklimt vervolgens een toren waarna je over de stad kunt kijken. Het was jammer van het slechte weer want daardoor zijn de foto's niet zo mooi. Later in de vakantie gaan we nog naar Tri Krize, ook een uitzichtpunt bij Karlovy Vary, midden in het bos op een berg aan de rand van de stad waar je naar toe moet lopen (klimmen). Daar ontdek ik dat mijn conditie fors te wensen over laat, of eigenlijk: ik heb er geen..... Maar eindelijk boven aangekomen vind ik het veel mooier dan bij Diana en het uitzicht over de stad is schitterend.

Uitzicht over Karlovy Vary Maria Magdalen Uitzicht over Karlovy Vary

Karlovy Vary is voor mij inmiddels onlosmakelijk verbonden met de Baumax, waar ons klusmateriaal elke vakantie weer vandaan wordt gehaald. Ook nu, tenslotte rijden we er langs, schaffen we weer voor heel wat kronen materiaal aan. Het laminaat, nu voor de bovenverdieping, blijkt niet zo te zijn verpakt dat het handig in m'n auto past. En er past best veel in de kofferbak van een stationwagen maar niet als de verpakking breder is dan de kofferbak. En dat heb ik in de Baumax natuurlijk compleet verkeerd ingeschat. En dus ruimen we heel creatief de auto in. Ik ben blij dat ik niet ben aangehouden... Later in de vakantie komen we tot ontdekking dat het laminaat, waarvan we echt heel zeker wisten dat het precies hetzelfde was als het vorige, 1 mm. dunner is. Gelukkig valt het niet of nauwelijks op en omdat het op de bovenverdieping is laten we het maar voor wat het is. De bovenverdieping is erg opgeknapt door de nieuwe vloer en in de kleine slaapkamer heb ik het behang eraf gehaald. De volgende vakantie mag ik gaan behangen want dat heb ik nu niet meer gedaan. Wel heb ik met gevaar voor eigen leven de delen waar ik vorig jaar niet aan toe ben gekomen gebeitst. En dus sta ik op een mooie zondagmiddag, net als vorig jaar, in 32 graden de buitenboel te beitsen. Een deel bevindt zich boven de buitentrap naar de kelder en daar kon ik niet goed bij. Uiteindelijk een paar planken over het gat gelegd en daar de huishoudtrap opgezet, maar dat was doodeng en levensgevaarlijk, alles wiebelde en kraakte en ik heb nog nooit zo snel gebeitst. Pff, blij dat die klus voor de komende jaren weer gedaan is! Echt belangrijke dingen zijn er nu niet meer behalve een "dakje" maken op de schoorsteen zodat de regen niet in de open haard valt. Onze Tsjechische vriend zegt dat hij dat voor ons zal doen en dat hij zal kijken of hij iets met de randen van het heuvellaminaat kan doen. We hebben er met een hoop moeite een randje vanaf kunnen schuren/zagen maar de juiste apparatuur hiervoor is niet voorhanden bij de Baumax en ook niet in Cheb.

Kladska Laminaat boven Flora bij het Skalkameer

Het ergste is hiermee wel verholpen maar het is nog niet goed. Ook plinten voor de laminaatvloer kunnen we niet kopen bij de Baumax. Waarschijnlijk zullen we die, en andere dingen, de volgende keer toch moeten meenemen uit Nederland. Van de dakpannen zijn er een aantal niet meer zo goed en ze liggen wat los. Dat wordt voorlopig opgelost met kit en blokjes hout omdat aan onze dakpannen ook niet meer te komen is. We willen proberen om het dak beter te isoleren zodat het in de winter boven wat minder koud is maar ook dat blijft op het lijstje voor de volgende keer staan.

We komen er ook achter dat onze septic tank vol is en maar tot 3 kuub geïsoleerd is. Alles wat er meer in komt sijpelt tussen de randen door het gat in waar de stroom en het drukvat voor de pomp van de bron zitten, niet zo fris dus. Gelukkig belooft onze Tsjechisch steun en toeverlaat meteen te zullen regelen dat de septictank de volgende dag geleegd wordt. En inderdaad, als we de volgende dag terugkomen van het eten 's avonds, lopen er twee diepe bandensporen door de tuin. Da's nou weer wat minder, maar de septictank is leeg.

Vanzelfsprekend wordt Camp Karel veel bezocht vanwege het Jesenicemeer en het strandje zodat we kunnen zwemmen. Ook het Aquapark in Klasterec bezoeken we 2 keer. De eerste keer dat we naar het Aquapark in Klasterec gaan hebben we een rit die onverwachts nogal tegenvalt. In Ostrov zijn ze met de weg bezig en we belanden we in een lange, lange file. Vervolgens in nog een file vanwege een ongeluk en dus doen we er goed 2 uur over om in Klasterec te komen. Gelukkig is het daarna heerlijk de hele dag. Een groepje Tsjechische kinderen komt vlakbij ons zitten want zij vinden ons Nederlanders zeer interessant en praten wat met ons, althans voor zover dat gaat dan. Ik heb toch wel heel veel profijt van mijn Tsjechische lessen en heb best veel Tsjechisch gepraat tot nu toe. De terugreis gaat gelukkig veel sneller dan de heenreis. Onderweg worden we nog door een Tsjech? met pech? staande gehouden die met z'n maat € 50,-- van me wil hebben voor een tank benzine. Hij vertelt een wazig verhaal over een geblokkeerde pas en wil ons zijn gouden zegelring "verkopen" in ruil voor € 50,--. Ik heb toch wel sterk het vermoeden dat we erin geluisd worden, geven hem wat kronen en rijden verder.

Aquapqrk in Klasterec Aquapark in Klasterec nad Ohri Aquapark in Klasterec nad Ohri

Een weekend trekken we uit om een dag een bezoek te brengen aan Cesky Krumlov en kasteel Hluboka en de volgende dag Praag. We moeten daar lang voor rijden en gaan op zaterdagochtend vroeg op pad. Ruim 3 uur later zijn we in Cesky Krumlov en ik ben ontdaan door de hoeveelheid mensen/toeristen die er zijn, echt niet normaal. Cesky Krumlov vind ik een mooi plaatsje maar door de drukte valt het bezoek tegen.

Cesky Krumlov Cesky Krumlov Cesky Krumlov

Het valt me sowieso op dat het zuiden echt veel toeristischer is dan tijdens mijn laatste bezoek daar in 1999. Ik ben blij dat het bij ons in de buurt rustiger is en je daar niet overspoeld wordt door toeristen. Vanuit Cesky Krumlov rijden we naar kasteel Hluboka waar we een rondleiding krijgen in het Tsjechisch. In Hluboka wordt veel verteld over de Schwarzenbergs van wie het kasteel jarenlang bezit is geweest en door wie het in de huidige vorm en stijl is verbouwd. Na de rondleiding bekijken we de Engelse tuin.

Cesky Krumlov Cesky Krumlov Kasteel Hluboka, binnenplaats

Daarna is de dag om en rijden we via Trebon, waar we eten en het graf/monument van "de Schwarzenbergs" bekijken, naar Tabor waar we willen overnachten. In Tabor is echter met geen mogelijkheid een enigszins betaalbare slaapplaats te vinden en daarom rijd ik maar door richting Praag. Inmiddels is het stikdonker en het rijden op de onverlichte Tsjechische wegen is niet echt een hobby van me en ik ben inmiddels een soort gesloopt van de hele dag rijden, lopen, kijken etc. Als ik dan ook ergens in een klein dorpje onderweg, Milicin, een vervallen bordje met penzion zie staan, grijp ik mijn kans en stop daar. Het ziet er niet echt (echt niet) aantrekkelijk uit: het is in zo'n grauw blok dat nog de communistische tijd stamt. Er is een bar onderin en er is plaats. Het is zo goedkoop dat ik me afvraag waar we op moeten slapen maar de bedden zijn best redelijk. Bad en toilet zijn alleen op de gang en ontbijt zit er ook niet bij maar ik ben het rijden zo zat dat het me niet veel kan schelen. De auto gaat achter een hek achter een aantal andere auto's en er wordt gevraagd hoe laat ik de volgende dag weg ga. Uur of 1/2 9, zeg ik. Dat is prima volgens de baas want de auto's achter mij moeten ook zo rond die tijd weg. We nemen nog een afzakkertje in de bar en tuimelen daarna in bed. En wat gebeurt er dus de volgende ochtend.... Ik word om 1/2 8 wakker gemaakt door een hoop geklop op de deur, de auto moet weg, zucht. Dus dan maar vroeg naar Praag. Het giet als we wegrijden maar 60 kilometer later rijden we in de zon Praag binnen.

Uitzicht op de Praagse burcht Karluv most Statni Opera

Praag is geweldig. We zijn er de hele dag aan het kijken en lopen. We parkeren de auto in een parkeergarage vlakbij de opera en lopen naar het hoofd treinstation waar we bij de informatie een kaart van Praag vragen en wat plekken uitzoeken die we willen zien. We gaan met de metro naar een halte vlakbij de Karluv most en lopen vandaar uit over de Maresluv most naar de Praagse Burcht. Omdat we nog niet fatsoenlijk hebben ontbeten nemen we een espresso om de harde broodjes van gisteren weg te spoelen en een stukje apfelstrudel. We bekijken vervolgens het paleis en het wisselen van de wacht en de kathedraal bij de burcht, de St. Vitus.

Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus Glas-in-loodraam in de St. Vitus

De glas-in-loodramen in de St. Vitus kathedraal maken indruk. Vervolgens lopen we naar de kathedraal van St. Mikulas (Nicolaas) (een en al goud). Je hebt bijna een zonnebril nodig om je ogen te beschermen tegen al het goud in deze kerk, persoonlijk vind ik het wel erg overdadig. Later bekijken we nog een kathedraal maar daar weet ik de naam niet meer van. Eigenlijk is in al deze kerken aan goud geen gebrek, we zijn niet voor niets in “De gouden stad”. We lopen door de oude stad richting Karluv most en lopen over deze brug naar het Staromestske Namesti. Tenslotte lopen we nog naar het Namesti Republiky en bekijken het Obecni Dum. Praag staat ook nog steeds vol met moderne kunst: koeien uit de cow-parade, ook deze zijn de moeite waard om te zien maar vormen wel een contrast met de schitterende oude architectuur. Het telefoontje uit Nederland met de vraag of we ongedeerd zijn omdat er op het moment dat wij in Praag lopen een bom is ontploft in het voetgangersgebied maakt ook indruk.

St. Vitus kathedraal St. Vitus kathedraal Kathedraal van St. Mikulas Preekstoel in de St. Mikulas kathedraal

Waarschijnlijk is er sprake van een terroristische actie. Gelukkig hebben wij er niets van gemerkt. Eigenlijk is een bezoek van 1 dag te kort om alles te zien maar toch moeten we het bij 1 dag laten. Aan het einde van de zondag gaan we moe maar voldaan weer met de metro terug naar halte "Muzeum". Na ruim 2 uur in de auto zijn we terug bij ons chata waar we de dagen erna lekker niets te doen behalve zonnen, lezen en zwemmen.

Staromestska Radnice s Orl. Obecni Dum Interieur van de St. Mikulas kathedraal

En zo gaan 3 weken toch weer te snel voorbij. Inmiddels hebben de rozenstruiken in de tuin allemaal in bloei gestaan. De aalbessenstruik geeft ons heel wat besjes waar jam van gemaakt wordt die een grote gelijkenis vertoont met rubber en die we dus niet lekker vinden. De overige besjes eten we maar gewoon op. Bijna elke avond laat gaan we in de tuin sterren kijken en zien, net als vorig jaar rond begin augustus, heel wat vallende sterren. Wat ik deze vakantie ook heb ontdekt is "Tvaroh", een soort kwark. Ik vind het heerlijk en zodra onze vriendin dat hoort maakt ze Palatschincken met Tvaroh voor me, heel lekker. Van een buurman van onze vrienden krijgen we Fernet Citron, een soort kruidendrank (met citroen dus), ook lekker.

We bezoeken Kladska en Soos nog, twee beschermde natuurgebiedjes en we maken een aantal wandelingen in het Slavkovsky les. Tijdens zulke wandelingen kom je (bijna) geen mens tegen en kun je volop genieten van de mooie natuur. We eten van de frambozen die je overal tegenkomt tijdens zo'n wandeling, en bramen en bosbessen. Het enige nadeel zijn de horzels die je ook overal tegenkomt tijdens zo'n wandeling.

Flora in de bossen Bossen, bossen en bossen

We brengen nog wat tijd door met onze Tsjechische vrienden en daar ook weer vrienden van. Zij nodigen ons vervolgens meteen weer uit voor de volgende dag. Dat blijft mij verbazen, die gastvrijheid en vrijgevigheid van de Tsjechen. Wat erg leuk is geweest in deze vakantie is dat ik veel Tsjechisch heb kunnen praten dankzij de lessen die ik de afgelopen maanden heb gevolgd. Het verstaan gaat nog wel beter dan het spreken maar ik ben echt vooruit gegaan en krijg veel complimenten waardoor ik stiekem best een beetje trots ben op mezelf. De laatste avond nodigen wij onze vrienden en natuurlijk ook hun vrienden uit in het restaurant waar we een verjaardags- c.q. afscheidsetentje hebben. Het meest originele verjaardagscadeau is een grote ui, uit de groentetuin van de buurman van onze vrienden.

De donderdag voor we naar huis gaan ga ik het Russisch orthodoxe kerkje St. Vladimir in Marianske Lazne van binnen bekijken. Het is er prachtig en heel vredig. De rust daalt onmiddelijk op je neer. In dit kerkje zijn bijzonder mooie en heel oude ikonen. Een bezoekje kan ik iedereen aanraden die in de buurt komt. En dan breekt de laatste dag van de vakantie aan.... Het regent en onweert, net als de zaterdagochtend waarop we weer huiswaarts gaan. Dat maakt het iets minder erg om weer naar Nederland terug te gaan. Maar verder......laat mij maar lekker in Tsjechië. Het is een fijne vakantie geweest, veel gezien, lekker genoten en ook nog wat geklust. Nu gauw weer aftellen tot de volgende mogelijkheid om "even" mijn chata te bezoeken. Ik weet in elk geval dat het wachten wat mij betreft altijd te lang duurt!

Herfst 2004

De herfstvakantieweek was onwaarschijnlijk warm en zonnig. Het weggetje naar ons dorp leidt ons tussen schitterende in herfstkleuren getinte bomen naar mijn chata en zoals altijd kan ik mijn blik niet afhouden van het uitzicht op "ons" meer. Wat is het hier toch altijd mooi. We zien ook een eekhoorntje langs schieten. Dat is trouwens niet de enige deze week. Bijna dagelijks rent er wel een door de tuin of zie je er eentje de boom in schieten. Ook aan reeën ontbreekt het niet deze vakantie. Tijdens een avondwandeling zie ik er 3 en later in de week 's middags nog een aantal. Op en top natuur om me heen, heerlijk.

Meer in de herfstzon Chata

Als we aankomen in het dorp zie ik heel wat regenplassen staan dus blijkbaar heeft het de afgelopen periode nogal geregend. Nadat ik geparkeerd heb loop ik mijn huisje binnen en ervaar het speciale gevoel dat ik alleen maar hier heb in dit prachtige land met dit rustgevende plekje. De kachel is aangemaakt door onze vriend uit het dorp en de thermometer wijst 20 graden Celsius aan. Ook komt er water uit de kraan, dat test ik altijd even als eerste. Buiten is het zo'n graad of 14 schat ik. Nadat we de auto hebben leeggemaakt (deze keer heb ik een magnetron en 2 enorme vuilniszakken met schone was bij me), rijden we naar Cheb voor de nodige boodschappen. Weer thuis alles opgeruimd en vervolgens naar Zdenka, de cheffin van het restaurant waar we lekker gaan eten. Zdenka is per keer enthousiaster als we komen en het eerste dat ze vraagt is hoelang we blijven en of we die week toch nog wel vaker komen. Dat beloof ik haar en vervolgens praten we wat bij en eten weer lekker. Eerst is het nog wat stil in het restaurant maar omdat het zaterdagavond is druppelen er langzaam wat dorpsgenoten binnen. Er worden handen opgestoken en geproost. Elke keer is het leuker omdat je weer wat meer mensen (her)kent. Op zondag ben ik meteen maar heel actief en pak de boormachine om de ingelijste foto's die ik heb meegenomen op te hangen. Dus klim ik op tafels en stoelen om op de juiste hoogte te gaatjes te kunnen boren en kom er achter dat de warmte van mijn kolen/houtkacheltje inderdaad opstijgt en sta met rood hoofd mijn foto's op te hangen. De kachel hadden we flink opgestookt omdat het vorig jaar rond deze tijd maar ca. 7 graden was overdag en 's nachts vroor het. Nu is het minstens 2 keer zo warm. Ook hang ik meteen de vetbolletjes en de pinda's op voor de meesjes die dat al heel snel in de gaten hebben. 's Middags gaan we even naar de Vietnamese markt in Cheb waarvan ik me vervolgens voorneem om er NOOIT meer naar toe te gaan. Het is werkelijk heel erg irritant om ergens rond te lopen waar de mensen je gewoon niet met rust willen laten. We worden zelfs vast- en tegengehouden als we weg willen lopen zonder iets te kopen, heel vervelend. 's Avonds komen onze vrienden langs (met een dienblad Chlebiček uiteraard) en we praten gezellig bij onder het genot van koffie, Becherovka en Pivo.

Zo mooi is de herfst Zo mooi is de herfst Zo mooi is de herfst

Voor de tuin heb ik verschillende zakken met bloembollen meegenomen die er ingezet worden. De bollen van afgelopen jaar zijn ook alweer gepoot. De rozen zijn heel erg goed gegroeid en er staan er zelfs nog een paar in knop. Volgend jaar zal de tuin er nog een stuk leuker en vrolijker uitzien.

Op maandag is het toch iets minder met het weer en valt er af een toe een buitje. We zijn die dag in Karlovy Vary waar ik dan toch maar toegeef aan een ritje met een koetsje. Voor een half uurtje kost dat 30 euro en dat vind ik best een hoop geld. Het is wel leuk om te doen en de koetsjes zijn erg in trek om te filmen door toeristen. Na het ritje lopen we de kolonada af en tanken we ons vol met bronwater. Uiteraard mogen warme Oplatky, heel dunne Tsjechische grote ronde wafels met (vanille)suiker er tussen, ook niet ontbreken. We sluiten Karlovy Vary af met een klim door het bos naar Tři Križe waar het uitzicht over de stad zo mooi is.

Uitzicht vanaf Tři Križe.

En dan, een dagje naar Praag net als afgelopen zomer.... Het pakte alleen een beetje anders uit. Praag is vanaf mijn dorpje toch al snel zo'n 2 1/2 tot 3 uur rijden dus ik zette er wat vaart achter. Vlak voor Praag op het stukje autosnelweg reed ik de zo tegen de 130 km. p/u (dat mag gewoon, 130 km p/u is het maximum). Alleen nu stond er een bordje met 80 km. p/u i.v.m. wegwerkzaamheden maar ach... Tja, controle langs de weg en ik moest aan de kant. Een, overigens zeer vriendelijke, agente vroeg mij om alle papieren die ik had en zei vriendelijk dat ik toch wel een beetje te hard reed en dat ik 500 kronen boete moest betalen. Ok, dat deed ik, tenslotte reed ik te hard en was het mijn eigen stommiteit. Ik kreeg een bonnetje dat ik 500 kronen had betaald en dat stopte ik bij mijn paspoort in. Vervolgens reed ik Praag in op zoek naar de parkeergarage waar ik in de zomer had geparkeerd maar die kon ik zo gauw niet vinden. Omdat ik zo aan het zoeken was reed ik, zonder het te zien, een straat met een inrijverbod in. Dom dom dom. Loeiende sirene achter me, een politieauto haalde mij vervolgens in en ik moest (alweer) stoppen. Hmm, tweede keer binnen een half uur. De agent moest mijn paspoort zien en deed heel boos. Ik legde nog uit dat ik het echt niet gezien had en dat ik op zoek was naar een parkeerplaats. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken zag die agent dat ik het reçuutje van de eerste boete uit mijn paspoort haalde voordat ik mijn paspoort aan hem gaf. Hij wilde het zien en werd boos toen ik het hem niet gaf. En dus moest hij mij straffen, zei hij. En kon ik weer 500 kronen betalen. Hij zei ook nog dat ik in Duitsland wel 100 euro moest betalen als ik zo'n overtreding zou maken dus dat ik niets had te klagen met maar 500 kronen. Niet dat ik aan het klagen was maar het was natuurlijk een stomme opmerking want ik reed niet in Duitsland maar in Tsjechië en daarom leek die vergelijking mij nogal zinloos. Maar de agent was boos omdat ik hem het bonnetje weigerde te geven. Nadat ik mijn allerlaatste kronen betaald had vond ik gelukkig snel een parkeerplaats waar ik de hele dag geparkeerd heb gestaan voor maar 10 kronen, dat maakte het "weggegooide" geld weer een beetje goed, net als het prachtige zonnige weer dat we die dag hadden. We stonden geparkeerd bij trein/metrostation Nádrazí Holesovice en daar stapten we op de metro naar Malostranská via een overstap bij metrostation Muzeum. Alles bij elkaar kost dat misschien 10 minuten en als je bij station Malostranská uitstapt ben je al vlakbij de Praagse Burcht. We liepen door een parkje naar de trappen om de naar de Praagse Burcht te lopen. Voor wie het nog niet weet: de Praagse Burcht is het grootste gesloten paleizencomplex van Europa. De voorzijde is al ca. een halve km. lang. Het was er nu niet zo druk als in de zomer en nadat we hadden genoten van het uitzicht vanaf de trap kwamen we bij de wachters voor de Praagse Burcht uit. Precies toen we aankwamen werd de wacht gewisseld dus daar hebben we natuurlijk even naar gekeken.

Wisselen van de wacht 1 Wisselen van de wacht 2 Wisselen van de wacht 3

Na het ritueel van het wisselen liepen we door naar de St. Vitus kathedraal die op 1 van de binnenpleinen van de Praagse Burcht staat. In de kathedraal gingen we dit keer de 287 treden tellende toren op waarna we boven gekomen konden genieten van een schitterend uitzicht over Praag.

Beelden op de Karluv Most Uitzicht vanaf de toren van de St. Vitus kathedraal Gebouw bij de het paleis

Hierna liepen we via de St. Nikolaas kathedraal, over de Karluv Most naar het Staromestské námestí en vervolgens nog door een deel van het centrum. Het is wel jammer dat ik geen nieuwe dingen gezien heb. Eigenlijk wilden we nog naar het waterorgel Křižíkova Fontána maar dan moesten we best lang wachten en vervolgens werd het dan wel erg laat voor we weer thuis zouden zijn. We zagen er vanaf, misschien iets dat in de zomer beter kan. Voor wie meer culturele, toeristische of andere informatie over Praag wil lezen is de internetpagina Praag.nl een goede en informatieve plek. Op de terugweg van Praag naar huis heb ik 3 1/2 uur over de rit gedaan en geen km. harder dan 80 gereden.

Aangezien ik dagelijks een stuk loop, wandel ik op woensdag naar de Komorní Hurka, een klein vulkaantje. Het vulkaantje heeft meer dan 200 jaar de interesse gehad van wetenschappers die de herkomst van het Basalt onderzochten. Met name J.W. Goethe heeft een stempel gedrukt op deze onderzoeken en wilde aantonen dat Basalt ontstond door vulkanische activiteit. Uit het gesteente uit de vulkaan is het hoofd van Goethe gebeiteld als eerbetoon aan hem. In de krater is 300 meter ondergrondse gang gegraven. Helaas zijn die niet toegankelijk voor publiek. Op dit vulkaantje groeit inmiddels een mooi bos. Er zijn diverse wandelroutes die van en naar de Komorní Hurka lopen. 's Avonds eten we bij onze Tsjechische vrienden. Zij heeft enorme grote Bramborak (een soort aardappelpannenkoek waar ook ui en knoflook in zit) gebakken en doet daar een saus met stukjes lever overheen. Als nagerecht krijgen we eigengemaakte pruimentaart die wel heel erg lekker is en ervoor zorgt dat je veel teveel eet....

Komorni Hurka Eerbetoon aan Goethe Komorni Hurka

Donderdag gaan we eventjes kort naar Mariánské Lázne. Ik wil heel graag het Russisch orthodoxe kerkje van St. Vladimir nog een keer bezoeken. Het is zo'n prachtig vredig klein kerkje. Helaas mag je er binnen geen foto's maken maar het is echt heel mooi met een prachtig geëmailleerde iconenwand in beeldschone kleurtjes, de bijzondere andere iconen en de muren en plafonds die schitterend beschilderd zijn (geen goud zoals in Praag). Als we er zijn wordt er een CD gedraaid van Alexander Nikolsky met Gregoriaanse muziek die echt in de sfeer past. Als herinnering koop ik de cd en wat ansichtkaarten. Helaas is er geen boekje in het Nederlands, Duits of Engels te koop maar alleen in het Russisch. Wel krijg je als je binnenkomt in de kerk een beschrijving van alles wat je ziet in het Nederlands (of een andere taal als je dat zou willen).

Russisch orthodoxe kerk St. Vladimir Herfstzon op het Skalkameer

Als de vrijdag aanbreekt is het prachtig weer. Ik wil deze dag niet weggaan en in mijn dorpje en omgeving blijven. Eerst ruimen we het huis op en de spullen die mee naar Nederland moeten worden weer ingepakt. Na flink te hebben gepoetst en gestofzuigd, ook al is het een beetje vakantie (ik laat het altijd netjes achter), ben ik aan het begin van de middag klaar en ga naar buiten. Het is 21 tot 22 graden en prachtig weer. In m'n eentje maak ik een lange wandeling van zo'n 2 uur vanaf mijn chata langs het meer naar het volgende dorpje. Het water in het meer staat nu een stuk lager en dat houdt in dat je bijna helemaal langs de oever kunt lopen. Ik kom tijdens mijn wandeling wel 2 mensen tegen, voor de rest is het alleen maar natuur om je heen. Halverwege heb ik een mooi uitzicht over de heuvels en later als ik langs het bos loop zie ik heel veel verschillende soorten paddestoelen. Vervolgens loop ik langs de andere kant terug naar het meer waar ik nog even op een bankje in de zon zit voordat ik terugga. Eventjes puur genieten van de rust en schoonheid van de herfst voor het echte leven weer begint.

Uitzicht bij Briza Paddestoelen

Winter 2004

Op eerste kerstdag vertrokken we 's ochtends om een uur of 8 met een stampvolle auto richting Tsjechië. Naast alle skispullen hadden we ook 25 plinten van 2,5 meter die mee moesten voor de laminaatvloer. We hadden in Tsjechië de plinten nergens kunnen vinden dus dan maar op deze manier. We zaten al met al behoorlijk volgepakt. Het was wel een beetje vreemd om op eerste kerstdag zo vroeg uit je bed te moeten om op vakantie te gaan maar nadat we zuchtend ons bed uit waren gekomen en snel een broodje en koffie hadden genomen reden we over heerlijk rustige snelwegen richting Tsjechië. Want het had natuurlijk ook voordelen, rijden op eerste kerstdag. Na de gebruikelijke rit van 8 uur incl. 2 stops waren bij ons chata. Net als vorig jaar lag er alleen in het Fichtelgebergte een heel klein beetje sneeuw maar verder niets. Ons huisje was lekker warm gemaakt en er stond een kerstboompje bij de voordeur. Ook de voorraad hout en briketten was aangevuld. Bij binnenkomst stond er tot onze verrassing een enorme schaal cukrovi op tafel en er lagen sinaasappels en mandarijntjes. Nadat we snel de auto hadden uitgeruimd brachten we onze kamer in kerstsfeer en een uurtje later hadden we een warm en gezellig chata. We kregen meteen al bezoek van de buurman van onze vrienden die een schaal chocoladecake met tvaroh kwam brengen. Hij was ook degene die de cukrovi had neergezet die door zijn vrouw gebakken waren. Het kerstdiner was vervolgens niet zo bijzonder want het plaatselijke restaurant was gesloten en we hadden alleen wat eenvoudig eten dat snel klaar was meegenomen. Na het eten gingen we naar onze vrienden waar we kerstcadeautjes voor hadden meegenomen. Het bleek dat "Ježišek" (in Tsjechië brengt het kindje Jezus de kerstcadeautjes) ons ook niet vergeten was en kerstcadeautjes onder de boom bij onze vrienden had neergelegd. Vooral met de zelfgebreide Tsjechische sokken zijn we heel blij. Vervolgens hadden we een heel gezellige avond en rolden we rond middernacht ons bed in. De volgende dag ging het sneeuwen en zo hadden we toch een halve witte kerst. Zonder sneeuw is het mooi maar met sneeuw verandert ons dorpje en omgeving in een stille betoverende wereld.

Ons dorpje in de sneeuw De tuin

De tweede kerstdag rusten we lekker uit, we maken wandelingen door de besneeuwde omgeving en we eten in het restaurant in ons dorp. De volgende dagen zijn we veel thuis en de omgeving laat ons tot rust komen en genieten van haar winterse schoonheid. Er zijn weer eekhoorntjes in de tuin en de vetbolletjes en pinda's die boven de veranda hangen worden druk bezocht. We krijgen bezoek van Vlaamse gaaien, spechten, meesjes, kwikstaartjes en roodborstjes. Ondanks de sneeuw is de temperatuur heel aangenaam, zo rond het vriespunt en zelfs 's nachts is het niet koud op de bovenverdieping. Een probleem wordt veroorzaakt door het stof dat een gevolg is van het stoken met de hout/kolenkachel. Elke dag ligt er weer een laagje stof en daar krijg ik het naarmate we er langer zijn meer en meer benauwd door, ondanks dagelijkse stofzuig- en aflap acties. Op termijn moeten we maar overstappen op CV of we moeten voorlopig maar elektrisch verwarmen d.m.v. convectorkacheltjes hoewel dat, in verhouding, vrij duur is. Uiteraard ben ik ook elke dag veel buiten en loop veel. Het is heel stil in het dorp want 's winters zijn er maar weinig bewoners. De zonsondergang is steeds prachtig, zo rond half vijf zijn de wolken boven het meer roze, oranje en rood en het lijkt of ze aan de onderkant in brand staan. De avonden en nachten zijn bijna allemaal heel helder en ook 's avonds maken we een aantal wandelingen. Door de sneeuw, de kristalheldere en koude lucht vol met sterren en de stilte is het heerlijk lopen om daarna de avond af te sluiten in een knus chata met een beker warme chocolademelk, een Becherovka-tje en een boek.

Ondergaande winterzon Uitzicht op het Skalkameer Winterwolken

Natuurlijk gaan we ook skiën. We rijden naar Klinovec waar volgens de eerdere informatie thuis op internet zo'n 60 cm. sneeuw ligt. Ik ben heel benieuwd of ik dit jaar zonder sneeuwkettingen kan nu ik voor het eerst met winterbanden rijd. Helaas is het laatste stuk niet te berijden zonder sneeuwkettingen en moet ik ze er toch weer omleggen. Nogal wat auto's komen vast te staan en er lopen heel wat mensen auto's uit de sneeuw te duwen. De eerste keer skiën is ronduit een tegenvaller want het is zo druk bij de lift en op de piste dat we in 2 uur tijd maar 3 keer naar boven en beneden kunnen. De wachttijd bij de lift bedraagt een half uur tot drie kwartier en dat is echt niet leuk. Ook het skiën met mijn oude ski's en skischoenen (ik heb het nieuwe stel uitgeleend) bevalt me helemaal niet en als ik uiteindelijk op de terugweg in het stikdonker in een sneeuwbui de sneeuwkettingen niet los krijg is mijn humeur ver onder het vriespunt gedaald. We besluiten deze week verder niet te skiën maar te wachten op de tweede week waarin het waarschijnlijk rustiger zal zijn. Als ik later in mijn chata ben krijgen we een telefoontje uit Nederland. Of we al gehoord hebben van de ramp in Azië, we zetten meteen de televisie aan en ook in Tsjechië wordt er uitgebreid aandacht besteed aan deze verschrikkelijke gebeurtenis. En ik zeur over wachttijden bij de lift en sneeuwkettingen.... Op zulke momenten realiseer je je wel dat je heel dankbaar mag zijn dat je in West-Europa bent geboren waar het eigenlijk op alle gebieden redelijk veilig is en er weinig kans op zulk natuurgeweld is. Uiteraard volgen we vanaf dat moment de gebeurtenissen en ook in Tsjechië is het de rest van de vakantie een onderwerp van gesprek. Er wordt gecollecteerd door het rode kruis en allerlei acties worden op touw gezet. Toen we naar huis gingen waren er inmiddels inTsjechië zo'n 150 miljoen kronen opgehaald voor Azië

Skiën op Klinovec Klinovec Uitzicht vanaf Klinovec

De tweede week is het laagseizoen en zijn er veel minder mensen op Klinovec waardoor we nauwelijks hoeven te wachten. Een van de dagen heeft het 's nachts zoveel gesneeuwd dat de weg naar Klinovec onbegaanbaar is. We keren om en brengen een paar uur door in Karlovy Vary en gaan daarna weer terug naar de berg. Inmiddels is de weg redelijk begaanbaar en de sneeuwkettingen heb ik de rest van de vakantie niet meer nodig. De zon schijnt en het is als vanouds heerlijk op de piste en op de (inmiddels weer gewoon goede) ski's.

Ondertussen is het "Sylvester" (oud en nieuw) geweest dat we bij dorpsgenoten hebben gevierd die ons en onze vrienden hebben uitgenodigd. Ik heb net als vorig jaar oliebollen gebakken die we meenemen en een fles champagne. Onze vrienden brengen een krat pivo en chlebiček mee. Er worden schalen vol met hapjes, chlebiček en allerlei andere lekkere dingen op tafel gezet. Waar ik van onder de indruk ben is dat de man en zijn vrouw al 3 maanden zonder inkomen zitten omdat het bedrijf waar hij werkt failliet is gegaan. Er zijn problemen met het aanvragen van een uitkering en dus hebben ze al een tijd geen of weinig geld maar ze nodigen ons in de tijd dat we in Tsjechië zijn tot 4 keer toe uit om te komen avondeten. We krijgen zakken met aardappels en uien mee en een grote pot met gedroogde paddestoelen die hij samen met zijn zoon als hobby zoekt. Bijzonder deze gastvrijheid en vrijgevigheid. Overigens zit hij ook wel regelmatig bij ons voor een pivo'tje en een slivo'tje en voor een babbeltje. Want dat vinden de meeste dorpsgenoten toch wel erg leuk, dat je als Nederlander zo gek bent op Tsjechië dat je er zelfs een huisje koopt in een gehuchtje en probeert de taal te leren. Het oud en nieuw verloopt verder rustig, het restaurant waar vorig jaar het hele dorp zat was dit keer helaas niet open. Wel komt er nog een meer dan aangeschoten buurvrouw naar buiten die tegen onze Tsjechische vriendin begint te raaskallen over vuurpijlen die richting haar chata worden afgeschoten hetgeen in de verste verte niet waar is. Na de dronken buurvrouw te hebben gekalmeerd en verder genegeerd sluiten we af met nog een laatste drankje en de belofte dat we de volgende avond toch echt weer zullen komen eten...

Uiteraard heb je als je een chata hebt ook verplichtingen. Zo moeten we naar de bank in Karlovy Vary om maar weer wat geld op de rekening te storten want tenslotte moeten de jednatel, de verzekeringen, de belastingen en de boekhouder betaald worden. Omdat we toch in Karlovy Vary zijn gaan we naar de Russisch orthodoxe kerk "Pavla a Petra" waar we binnen de ikonen en schilderijen bekijken. Ook van deze kerk neem ik weer een CD mee met Gregoriaanse muziek. Deze kerk is vooral van buiten een opvallende verschijning in Karlovy Vary met zijn azuurblauwe en gouden kleur. Maar qua interieur vind ik zelf het kerkje in Marianske Lazne mooier.

Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra Russisch orthodoxe kerk Pavla a Petra

Ook blijkt onze septictank alweer bijna vol en moet er geregeld worden dat deze op tijd geleegd wordt. Ik wil al een tijdje een telefoonaansluiting en breng daarvoor een bezoek aan Česky Telecom waar ik een pak papier van mee krijg dat ingevuld moet worden (alles in het Tsjechisch uiteraard) dat ik, denk ik, maar door iemand anders ga laten doen. Het schijnt wel mogelijk te zijn om een vaste telefoonaansluiting te krijgen maar ik vind het al met al toch wel een hoop geld voor de, in verhouding, korte periode in het jaar dat je er bent. We moeten er nog maar eens goed over nadenken. Onze vriend heeft intussen een 2e hands schotelantenne met receiver voor ons op de kop getikt. Voordat we echter het eerste beeld op onze televisie zien zijn we 6 uur en heel wat zuchten en steunen verder. Maar goed, het geval zit inmiddels vast aan het balkon en staat goed. Niets meer aan doen voorlopig.... De 25 plinten die we hebben meegenomen worden voor een groot deel verwerkt, de bult die was ontstaan in de laminaatvloer door het vocht wordt weggewerkt en het trapgat is ook mooi afgewerkt. Zo wordt het elke keer weer een beetje mooier en leuker. De rest van de plinten is voor de bovenverdieping die we de volgende vakantie onder handen gaan nemen.

Cukrovi IJs op het Skalkameer

De sneeuw is inmiddels weg en het wordt steeds warmer. Ook in de tweede week maken we wandelingen, lezen, klussen en probeer ik (tevergeefs) Tsjechische kruiswoordpuzzels op te lossen die ik gekregen heb omdat dat goed is voor mijn Tsjechisch, aldus de buurman. Uiteindelijk heb ik maar de kindervariant ervan gekocht en dat gaat me stukken beter af. De laatste dag ga ik nog even lekker een paar uurtjes skiën en vervolgens begint het immer terugkerende vervelende schoonmaak- en inpak ritueel. Op zaterdagochtend nemen we in een stralende zon en 12 graden (winter?) afscheid van onze vrienden en krijgen nog een grote trommel met cukrovi mee voor onderweg. De komende weken ga ik duimen voor sneeuw en zon in februari.....

Laat je opmerking of bericht over deze website achter in het

© M. Wustenhoff 2003, 2004, 2005. All rights reserved.